بخش سوّم
حتّى أفضت كرامة اللّه سبحانه و تعالى إلى محمّد صلّى اللّه عليه و آله ؛ فأخرجه من أفضل المعادن منبتا ، و أعزّ الأرومات مغرسا ؛ من الشّجرة الّتي صدع منها أنبياءه ، و انتجب منها أمناءه . عترته خير العتر ، و أسرته خير الأسر ، و شجرته خير الشّجر ؛ نبتت في حرم ، و بسقت في كرم ؛ لها فروع طوال ؛ و ثمر لا ينال ؛ فهو إمام من اتّقى ، و بصيرة من اهتدى ، سراج لمع ضوؤه ، و شهاب سطع نوره ، و زند برق لمعه ، سيرته القصد ، و سنّته الرّشد ، و كلامه الفصل ، و حكمه العدل ؛ أرسله على حين فترة من الرّسل ، و هفوة عن العمل ، و غباوة من الأمم .
ترجمه
عنايات خداوند متعال در جهت ارسال رسل همچنان ادامه يافت ، تا نوبت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله رسيد ؛ در اين هنگام گوهر دانش را از بهترين معادن استخراج نمود و نهال وجودش را از اصيلترين و عزيزترين سرزمينها برآورد ، و شاخهء هستى او را از همان درختى كه پيامبرانش را آفريد ، و امينان درگاه خود را از آن برگزيد ، به وجود آورد . عترتش بهترين عترتها ، خاندانش بهترين خاندانها ، و درخت پربار وجودش بهترين درختان بود . درختى كه در حرم ( امن خداوند ) روييد و در آسمان كرامت و فضيلت سر بر كشيد ، درختى با شاخههاى بلندى و ميوههايى ( بسيار شيرين و پر ارزش ) كه دست ( فرومايگان ) هرگز بدان نمىرسد .