بخش سوم
نحن أهل البيت منها بمنجاة ، و لسنا فيها بدعاة ، ثمّ يفرّجها اللّه عنكم كتفريج الأديم : به من يسومهم خسفا ، و يسوقهم عنفا ، و يسقيهم بكأس مصبّرة لا يعطيهم إلّا السّيف ، و لا يحلسهم إلّا الخوف ، فعند ذلك تودّ قريش - بالدّنيا و ما فيها - لو يرونني مقاما واحدا ، و لو قدر جزر جزور ، لا قبل منهم ما أطلب اليوم بعضه فلا يعطونيه !
ترجمه
هنگامى كه آن فتنههاى كور و تاريك و ظلمانى روى آورد ، ما اهل بيت از آن بركناريم و در آن زمان دعوت به حكومت نمىكنيم ؛ ( اين فتنهها همچنان ادامه نمىيابد ) و بعد از مدّتى خداوند آنها را از شما جدا مىسازد ؛ همچون جدا كردن پوست از گوشت ! اين كار به وسيلهء كسانى انجام مىشود كه ذلّت را بر آنها تحميل مىكنند و آنها را ( به سوى مرگ و نيستى ) مىرانند و جام تلخ بلا را در كامشان فرو مىريزند ؛ جز ضربهء شمشير ، چيزى به آنها نمىدهند و جز لباس ترس و وحشت بر آنها نمىپوشانند ! در آن زمان ، قريش دوست دارد ، دنيا و آنچه را در دنياست از دست بدهد ، تا يك بار ديگر مرا ببيند ( و رهبرى مرا بپذيرد ) هر چند زمان آن كوتاه باشد ، به اندازه كشتن شترى ، تا چيزى را از آنها بپذيرم كه امروز كمى از آن را مىخواهم و آنها نمىدهند .