همين نويسندهء معروف ، در تعبير ديگرى در مقايسه على عليه السّلام با معاويه مىگويد :
« چه مىگويى دربارهء مردى كه برادرش « عقيل بن ابى طالب » براى گرفتن كمك نزد او آمد و او به فرزندش حسن عليه السّلام گفت هنگامى كه بيت المال را تقسيم كردم ، عمويت را به بازار ببر و لباس و كفش تازهاى براى او بخر و چيز بيشترى از بيت المال به او نداد ؛ ولى همين « عقيل » ، هنگامى كه ناراضى و عصبانى به شام نزد « معاويه » آمد صد هزار ( درهم يا دينار ) از بيت المال مسلمين به او بخشيد . » « 1 » دربارهء جنايات بنى اميّه و تغييراتى كه در حكومت اسلامى ايجاد كردند و فجايع زندگى آنها ، فهرست نسبتا كاملى را در جلد سوم همين كتاب ذيل خطبهء 77 به طور مستند آوردهايم ، كه مطالعهء آن هر خوانندهء منصفى را در وحشت فرو مىبرد .
با اين همه به راستى جاى تعجّب است ! كه هنوز بعضى از غافلان اصرار دارند معاويه ، سردمدار بنى اميّه را در اعمالش تبرئه كنند ؛ به عنوان اينكه مجتهد بوده و بر مجتهد گناهى نيست ! سخنى كه با هيچ منطق و ميزان عقلى تناسب ندارد و اگر بنا شود بدترين جنايات تاريخى را اين گونه توجيه كنيم ، ديگر جنايت كارى در سراسر تاريخ باقى نمىماند ! !
هامش
( 1 ) مجموعهء آثار طه حسين ، جلد 4 ، صفحهء 489 .