هشدارهاى لازم را به مردم دربارهء بدترين فتنهها كه فتنهء بنى اميّه است مىدهد :
فتنههاى كور و ظلمانى و بلاهاى فراگير و وحشتناك كه بر اثر حكومت بنى اميّه ، صغير و كبير را در بر مىگيرد ؛ فتنههايى كه تا امام عليه السّلام در حيات است ، جلوى آن را گرفته ، ولى بعد از امام عليه السّلام رخ مىدهد ؛ فتنههايى كه وقتى مردم حق نشناس در آن غوطهور شدند ، آرزو مىكنند اى كاش يك بار ديگر على در ميان آنها مىآمد و سكّان كشتى نجات امّت را در دست مىگرفت ! در بخش كوتاه ديگرى از اين خطبه ، از آگاهيهاى خويش و ارتباط و پيوند با عالم غيب و سيراب شدن از سرچشمهء وحى ، سخن مىگويد و جملهء معروف و مشهور « فاسألوني قبل أن تفقدوني ؛ پيش از آنكه مرا از دست دهيد ، هر چه مىخواهيد از من بپرسيد » را بيان مىكند كه به گفتهء « ابن عبد البرّ » در كتاب « استيعاب » گروهى از راويان و محدّثان تصريح كردهاند كه احدى از صحابه اين جمله را نگفت ( چرا كه از اين بيم داشتند مردم سؤالاتى مطرح كنند كه آنها پاسخ آن را نداشته باشند ) « 1 »
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، جلد 7 ، صفحهء 46 و جلد 13 ، صفحهء 106 .