خطبهء 93 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام و فيها ينبّه أمير المؤمنين على فضله و علمه و يبيّن فتنة بنى اميّه
امام عليه السّلام در اين خطبه از فضل و آگاهىهاى خود و ( عمدتا ) از فتنههاى بنى اميّه خبر مىدهد .
خطبه در يك نگاه
امام عليه السّلام در اين خطبه بيش از هر چيز به فتنههايى توجّه مىكند كه مسلمانان در پيش داشتند و راه خلاصى از آن را شرح مىدهد و به عنوان يك رهبر آگاه و صادق ،
هامش
( 1 ) سند خطبه : « ابن ابى الحديد » در شرح اين خطبه مىگويد : اين خطبه را بسيارى از مورّخان در كتب خود آوردهاند ؛ خطبهاى است معروف و مستفيض كه على عليه السّلام آن را پس از پايان جنگ با خوارج نهروان بيان فرمود . و در آن جملههايى است كه جز على عليه السّلام آن را بيان نفرموده است . حتّى « ابن ابى الحديد » مطالبى بيش از آنچه « سيّد رضى » آورده است ، در اينجا نقل مىكند كه نشان مىدهد مرحوم « سيّد رضى » - مانند موارد ديگر - خطبه را تلخيص و گلچين كرده است . ( شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، جلد 7 ، صفحهء 57 ) .
در كتاب « مصادر نهج البلاغه » نيز آمده است كه « ابن واضح » در تاريخ خود ( تاريخ يعقوبى ، جلد 2 ، صفحهء 193 ) و « ابو نعيم » در « حلية الأولياء » و « ابن اثير » در « نهايه » قسمتهايى از اين خطبه را آوردهاند .
مرحوم « علّامهء مجلسى » نيز آن را از كتاب « الغارات ثقفى » نقل كرده است ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 178 ) .
از مجموع اين نقلها به خوبى استفاده مىشود كه اين خطبه ، از خطبههاى معروفى است كه در منابع بسيارى آمده است .