خدا كوچك بشمرند ، كه اگر بزرگ بشمرند سبب دلبستگى و اميدوارى به آن مىشود و آنان را در اعمال آينده ، سست مىسازد و خوف از خدا را - كه يكى از عوامل مهمّ حركت به سوى كمال است - از ميان مىبرد . گذشته از اين ، ما چه هستيم كه اعمال ما چيزى باشد كه لايق درگاه او باشد .
در بعضى از صفات گذشته سخن از عدم اعجاب ملائكه نسبت به خود و اعمال خويش بود و در اينجا سخن از تأثير اعجاب در غلبه يافتن رجا بر خوف است كه رهروان راه حق را از راه باز مىدارد ! چرا كه طبيعى است هرگاه كسى اعمال خود را در پيشگاه خدا بزرگ بشمرد ، حالت طلبكارى در خود احساس مىكند و شخصى كه خود را طلبكار مىداند اعمالى را كه انجام داده كافى مىشمرد و از پيمودن راه تكامل باز مىماند .
سپس در ادامهء اين اوصاف به بخش مهمّ ديگرى از اوصاف فرشتگان مىپردازد كه انسانها سخت به آن نيازمندند و آن عدم اختلاف آنها با يكديگر در مورد پروردگار است و از آنجا كه اختلاف گاهى بر اثر وسوسههاى شيطانى است و گاه ناشى از رذايل اخلاقى درونى ، امام عليه السّلام آن را به صورت پنج توصيف دربارهء فرشتگان بيان مىفرمايد :
نخست به عوامل برونى اشاره كرده ، مىفرمايد : « آنها دربارهء پروردگارشان هرگز بر اثر وسوسههاى شياطين گرفتار اختلافى نشدهاند » . ( و لم يختلفوا في ربّهم باستحواذ الشّيطان عليهم ) .
اين سخن پيام روشنى براى همهء انسانها دارد كه سرچشمهء اختلاف اديان و مذاهب پيش از هر چيز ، وسوسههاى شيطان است ! چرا كه اختلاف - به خصوص اگر
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣١