« مورود » به معناى محلّى است كه تشنگان بر آن وارد مىشوند و در حقيقت اشاره به اين است كه گنهكاران محروم از آبهاى زلال نهرهاى بهشتى ، به آبشخور دوزخ وارد مىشوند ، كه جز آتش سوزان در آنجا چيزى نيست و جملهء
« كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ »
برگرفته از آيهء شريفهء 21 سورهء « ق » است كه مىفرمايد :
« وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ »
.
در اين مورد كه « سائق » و « شهيد » اشاره به چيست ؟ تفسيرهاى گوناگونى در كلمات « مفسّران قرآن » و « شارحان نهج البلاغه » ديده مىشود . بعضى « سائق » را فرشتهء نويسندهء حسنات و « شهيد » را فرشته نويسندهء سيّئات مىدانند و نيز بعضى گفتهاند « سائق » فرشته الهى است و « شهيد » اعضاى تن انسان يا نامهء اعمال او است كه به گردنش آويخته مىشود .
اين احتمال نيز داده شده كه « سائق » و « شهيد » يك فرشته است كه دو كار مىكند ، هم انسان را به صحنهء محشر مىراند و هم گواه اعمال او است . و نيز گفتهاند : كه « سائق » فرمان الهى است كه انسان را به سوى محشر ، براى حساب و جزا مىراند و « شاهد » پيامبران و علما ، يا عقل انسان و اعضاى او است .
ولى غالب اين تفسيرها بعيد به نظر مىرسد و ظاهر اين است كه اشاره به دو فرشتهء الهى باشد كه يكى مأمور سوق دادن انسان به عرصهء محشر ، و ديگرى گواهى دهنده بر اعمال او است .