بخش پانزدهم
و أعظم ما هنالك بليّة نزول الحميم ، و تصلية الجحيم ، و فورات السّعير ، و سورات الزّفير ، لا فترة مريحة ، و لا دعة مزيحة ، و لا قوّة حاجزة ، و لا موته ناجزة ، و لا سنة مسلّية ، بين أطوار الموتات ، و عذاب السّاعات ! إنّا باللّه عائذون !
ترجمه
و بزرگترين بالا در آنجا ، آب سوزان دوزخ و ورود در جهنّم و شعلههاى برافروخته و نعرههاى آتش آن است . نه فترتى آرامبخش در عذاب او است و نه آرامشى كه از درد جانكاه او بكاهد . نه قدرتى كه مانع كيفر او شود ، نه مرگى كه او را از اين همه مصايب برهاند ، و نه خوابى كه به او تسكين دهد ، بلكه در ميان انواع كيفرهاى مرگبار و عذابهاى مداوم گرفتار است ! و ما به خدا پناه مىبريم ! ( از چنين سرنوشتى )
شرح و تفسير
قبر ، باغى از بهشت يا حفرهاى از دوزخ است !
امام عليه السّلام در اين بخش از سخنانش به حوادث عالم برزخ و گرفتارىهايى كه گنهكاران با آن دست به گريبانند ، اشاره مىكند . چرا كه مسألهء ثواب و عقاب ، تنها مربوط به عالم قيامت نيست ، بلكه در جهان برزخ كه واسطهاى است بين عالم دنيا و عالم قيامت نيز ، بخشى از آن دامنگير گروه زيادى مىشود و حديث معروف :
« القبر