سه نكته اشاره مىفرمايد و مىگويد : « او نويد مىدهد و انسان را به آرزوها ( ى باطل و دور و دراز ) سرگرم كند ، و گناهان و جرايم را در نظرها زيبا جلوه مىدهد ، و معاصى بزرگ را كم اهميّت مىشمرد » ( و وعد فمنّى ، و زيّن سيّئات الجرائم ، و هوّن موبقات العظائم ) .
در حقيقت اين سه ، دام مهمّ شيطان و سه طريق خطرناك نفوذ وى در انسان است ، نخست اينكه : انسان را گرفتار آرزوهاى طولانى مىكند و با مشتى خيالات و اوهامى كه مربوط به آينده است ، آيندهاى كه گاه هرگز به آن نمىرسد ، او را سرگرم مىسازد و تمام وقت و فكر و نيروى او را به خود جذب مىكند و به اين طريق راه خودسازى و اطاعت پروردگار را به روى او مىبندد .
ديگر اينكه : گناهان زشت و تنفّرآميز را ، كه انسان به فرمان وجدان از آن مىگريزد ، در نظر او زيبا جلوه مىدهد ، بىبندوبارى را آزادى مىداند ، آلودگى را از شئون تمدّن مىشمرد و سازش با اهل گناه را همزيستى مسالمتآميز معرّفى مىكند و خلاصه براى هر كار زشتى ، عنوان زيبايى مىتراشد و فرمان وجدان را خفه مىكند .
از سوى سوم : گناهان بزرگ را كه به خاطر عظمتش انسان از آن مىگريزد ، در نظر او ساده و سبك جلوه مىدهد و به عناوينى چون غفّاريت خداوند و اينكه هيچ كس معصوم نيست و هر كسى گرفتار اين لغزشها مىشود و :
« آنجا كه برق عصيان بر آدم صفىّ زد * ما را چگونه زيبد ، دعوى بىگناهى »
و اينكه راه توبه به هر حال باز است و شفاعت شافعان و پيامبر و امامان معصوم عليهم السّلام ، براى همين قبيل امور ، ذخيره شده ، او را آلودهء بدترين گناهان مىكند .
حال ببينيم نتيجهء اين وسوسهها و نيرنگها و دامهاى شيطان به كجا مىرسد .
امام عليه السّلام در ادامهء سخن با تعبيرات زيبا و پرمعنايى نتيجهء آن را بيان كرده است ،