قرآن مجيد با تعبيرات گوناگون بارها از اين حقيقت پرده برمىدارد ( هر چند در واقع پردهاى بر آن نيست ) و در لابهلاى مثالهاى گويا ، ناپايدارى دنيا را مجسم مىسازد ، مىفرمايد :
« إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ »
، مثل زندگى دنيا همانند آبى است كه از آسمان نازل كردهايم كه در پى آن ، گياهان زمين - كه مردم و چهارپايان از آن مىخورند - مىرويد ، زمانى كه زمين زيبايى خود را يافته و آراسته مىگردد و اهل آن مطمئن مىشوند كه مىتوانند از آن بهره گيرند ( ناگهان ) فرمان ما شب هنگام ، يا در روز ، براى نابودى آن فرا مىرسد ( باد سرد و خشك يا صاعقهاى را بر آن مسلّط مىسازيم ) و آن چنان آن را درو مىكنيم كه گويى ديروز هرگز چنين كشتزارى نبوده است . اين گونه آيات خود را براى آنها كه اهل تفكّرند ، شرح مىدهيم . » « 1 »
هامش
( 1 ) سورهء يونس ، آيهء 24 .