بخش هشتم
فهل ينتظر أهل بضاضة الشّباب إلّا حواني الهرم ؟ و أهل غضارة الصّحّة إلّا نوازل السّقم ؟ و أهل مدّة البقاء إلّا آونة الفناء ؟ مع قرب الزّيال ، و أزوف الإنتقال ، و علز القلق ، و ألم المضض ، و غصص الجرض ، و تلفّت الإستغاثة بنصرة الحفدة و الأقرباء ، و الأعزّة و القرناء !
ترجمه
آيا جوانان شاداب ، انتظارى جز خميدگى پيرى دارند ، و آيا آنها كه برخوردار از نعمت تندرستى كامل هستند ، جز انواع بيمارىها را چشم به راه مىباشند ؟ و آيا كسانى كه از بقا ، برخوردارند جز لحظات فنا را منتظرند ؟ اينها همه در حالى است كه هنگام فراق و جدايى و لرزه و اضطراب ، و ناراحتى مصيبت ، و چشيدن طعم تلخ مصايب ، و فروبردن جرعههاى درد و رنج ، و گردش چشم به اطراف ، براى كمك خواهى و يارى جستن از فرزندان و نزديكان و عزيزان و هم قطاران ، فرا رسيده است !
شرح و تفسير
به هوش باشيم ، همه نعمتها زوالپذيرند !
امام عليه السّلام در اين بخش از سخنانش ، اشاره به نكتهء مهمّ ديگرى در رابطه با زندگى دنيا و مواهب آن مىفرمايد ، كه تمام نعمتهايش در شرف زوال و اضمحلال است و به همين دليل ، نه قابل اعتماد است و نه شايستهء دلبستگى ! مىگويد : « آيا جوانان