گرما حفظ مىكند و در برابر حوادث و ضرباتى كه از هر سو ممكن است وارد شود محافظت مىنمايد و عيوب آدمى را مىپوشاند ، بلكه از اين نظر كه تقوا در آيات قرآن به لباس تشبيه شده ، اين تعبير تناسبى با اصل سخن ، كه دعوت به تقوا است دارد .
اين نكته نيز شايان دقّت است كه وجود اين نعمتهاى گسترده و فراوان ، در تمام زندگى انسان انگيزهاى بر « معرفةاللّه » و سپس انگيزهاى براى تقوا است . چگونه ممكن است انسان نعمت را بشناسد و حرمت ولى نعمت را نگه ندارد و آشكارا به مخالفت او برخيزد ؟ ! قرآن مجيد مىگويد :
« يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ »
؛ اى فرزندان آدم ! لباسى براى شما فرو فرستاديم كه عيوب شما را مىپوشاند و مايهء زينت شما است و لباس پرهيزكارى بهتر است . « 1 » قابل توجّه اين كه ، « ريش » در اصل واژهء عربى ، به معناى پرهاى پرندگان است و از آنجا كه پرهاى پرندگان يك لباس طبيعى در اندام آنها است ، به هر گونه لباس نيز واژهء « ريش » اطلاق شده و از آنجا كه پرهاى پرندگان غالبا به رنگهاى مختلف و داراى زيبايى خاصّى است ، مفهوم زينت در معناى كلمهء « ريش » افتاده است و از آن نظر كه تقوا ، هم عيوب آدمى را مىپوشاند و هم او را در برابر وساوس شيطان حفظ مىكند و هم زينت آدمى محسوب مىشود ، تعبير لباس در آيهء فوق در مورد تقوا وارد شده است . « 2 » در بيان پنجمين و ششمين وصف مىفرمايد : « خدايى كه حساب و شمارش را بر
هامش
( 1 ) سورهء اعراف ، آيهء 26 .
( 2 ) در اين كه « ريشا » در آيهء فوق ، چه محلّى از اعراب دارد در ميان مفسّران قرآن و شارحان نهج البلاغه گفتگو است . بعضى آن را « معطوف » بر « لباسا » دانسته و به همين دليل مفهوم آن را چيزى وسيعتر يا مغاير لباس دانستهاند ، در حالى كه بعضى ديگر آن را به منزلهء « مفعول له » دانستهاند كه هدف نزول لباس بر انسان را بيان مىكند : نخست پوشيدن عيبها و سپس زينت ذكر شده ، و معناى اخير با محتواى آيه سازگارتر است .