اگر دنيا هدف باشد و مال و ثروت و مقام و زرق و برقش ، محبوب و مطلوب نهايى گردد ، بىشك اين دنيا مذموم است و مايهء حسرت و اندوه ، و اگر به عنوان وسيله به آن نگاه شود و مزرعهاى براى جهان آخرت گردد و ابزارى جهت نيل به ارزشهاى والاى انسانى شود ، ممدوح است و مايه افتخار و مباهات ! مطلب ديگرى كه امام عليه السّلام در اين خطبه به آن اشاره فرموده است ، زوال و ناپايدارى دنيا است ، همانند سايه درختى كه انسان چند لحظهاى براى استراحت انتخاب مىكند ولى چيزى نمىگذرد كه سايه جا به جا مىشود و محل خود را به آفتاب سوزان مىدهد .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 30
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠