وقت بود ، ولى در نيمهء دوم از خلافت « عثمان » از او به شدّت رنجيده خاطر گشت و بين او و « عثمان » اقدامات تند و عكس العملهاى شديدى ظاهر شد كه اين تيرگى رفته رفته به دشمنى مبدّل گرديد و به اين ترتيب « عايشه » در صف مخالفان « عثمان » درآمد و حتّى از يك نظر رهبرى آنها را به عهده گرفت و به شورشى كه بر ضدّ « عثمان » پيدا شده بود ، دامن مىزد ، تا اينكه « عثمان » كشته شد . « عايشه » اميدوار بود كه بعد از كشته شدن « عثمان » خلافت به پسر عمّش « طلحه » برسد و به اين ترتيب خلافت به خاندان « تيم » باز گردد ! ولى هنگامى كه متوجّه شد مردم با اميرمؤمنان على عليه السّلام بيعت كردند و نقشههايش نقش بر آب شد ، تغيير مسير داد و به خونخواهى « عثمان » برخاست و يكى از بنيان گذاران جنگ « جمل » در بصره شد و به همراهى « طلحه » و « زبير » آتش جنگ را برافروخت ! ولى هنگامى كه در جنگ « جمل » متحمّل شكست سختى شد و همپيمانانش ، « طلحه » و « زبير » كشته شدند و على عليه السّلام او را به خاطر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با احترام به مدينه بازگردانيد ، خانهنشين شد . او در حدّ خود هوش سرشارى داشت و به همين دليل به خود اجازه مىداد در مسايل فقهى فتوا دهد و به خاطر جهات سياسى نيز ، خلفا او را در اين قسمت مورد احترام قرار مىدادند .
« ابن سعد » در « طبقات » مىنويسد : « عمر » حقوق همسران رسول خدا را ده هزار دينار در سال تعيين كرده بود ولى به عايشه دوازده هزار دينار مىداد ، ولى هنگامى عثمان با عايشه اختلاف پيدا كرد - به گفته يعقوبى در تاريخ خود - اين دو هزار دينار را قطع كرد .
اختلاف ميان « عثمان » و « عايشه » در جريان فرماندارى « وليد بن عقبه » بالا گرفت « وليد » كه علاوه بر شراب خوردن ، به بعضى از صحابهء معروف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مانند « ابن مسعود » بىحرمتى روا داشت ، به نزد عثمان فراخوانده شد و شهود ، شهادت به شرابخوارى او دادند ، ولى به گفته « بلاذرى » در « انساب الأشراف » عثمان نه تنها
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٩