ستارگان و طلوع و غروب و اوج و حضيض آنها صورت مىگرفت ، ولى « احكام نجوم » مجموعه پندارهايى بود كه حوادث روى زمين و سرنوشت ساكنان اين كرهء خاكى را ، به ستارگان آسمان پيوند مىداد .
چيزى نگذشت كه بر اساس همين پندارها ، گروهى به پرستش ستارگان پرداختند و حلّ مشكلات خود را از آنها مىخواستند و براى ستارگان الوهيّت قايل شدند ، حتّى زمانى كه اسلام ظهور كرد و برق توحيد درخشيد و پردههاى ظلمت شرك را شكافت ، باز بقاياى اين افكار در ميان گروهى از منجّمان وجود داشت و بر اساس حركات نجوم ، پيشگويىهايى از حوادث آينده مىكردند كه يك نمونه آن ، همان چيزى است كه در خطبهء مورد بحث آمده كه منجّمى در محضر اميرمؤمنان على عليه السّلام بر اساس مطالعهء كواكب آسمان ، پيشبينى كرد كه اگر آن حضرت در فلان ساعت مخصوص ، به سوى ميدان جنگ « نهروان » حركت كند شكست خواهد خورد و امام عليه السّلام ضمن محكوم ساختن اين طرز فكر ، براى ابطال عملى آن ، در همان ساعت به سوى ميدان جنگ حركت كرد و پيروزى عظيمى به دست آورد .
شرح بيشتر اين معنا را به خواست خدا بعد از پايان خطبه در بحث نكات خواهيم آورد .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 274
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٧٤