تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
فراتر و فزونتر از چيزى است كه در صورت اجابت « دعا » عايد انسان مىگردد . افزون بر همه اينها ، محتواى بسيار عميق و تكان دهندهء دعاهاى معروف پيشوايان بزرگ ، آنچنان حساب شده است كه هر جمله‌اى از آن ، درس آموزندهء مهمّى است و سالكان طريق را بهترين ره توشه است . فى المثل هنگامى كه در دعاهاى روزهاى هفته ( دعاى روز يكشنبه ) مىخوانيم : « و اجعل غدي و ما بعده أفضل من ساعتي و يومى » اين پيام مهمّ الهى را به گوش جان مىشنويم : مراقب باش ! هر روز ، بلكه هر ساعت كه از عمر تو مىگذرد بايد گام ، يا گامهايى به جلو بردارى و قلّهء تازه‌اى از قلّه‌هاى افتخار را فتح كنى ! در غير اين صورت ، نمىتوانى بر عمرت نام زندگى بگذارى ، بلكه جان كندن تدريجى است كه عمر حسابش مىكنى ! يا هنگامى كه در دعاى « كميل » به اين جملهء پرمعنا مىرسيم : « اللّهمّ اغفرلي الذّنوب الّتي تحبس الدّعاء » مىفهميم كه ما حجاب خود و حجاب اجابت دعاهاى خود هستيم و مشكلات را بايد در درون خود جستجو كنيم ، نه بيرون و اين « خود آلوده » را بايد از ميان برداشت ! يا هنگامى كه در دعاى « صباح » به اين جمله مىرسيم : « فاجعل اللّهمّ صباحي هذا نازلا علىّ بضياء الهدى و بالسّلامة في الدّين و الدّنيا و مسائي جنّة من كيد العدى و وقاية من مرديات الهوى » به ما چنين پيام مىدهد كه روز را بايد با نور هدايت آغاز كنيم ، سپس آن را با هشيارى در برابر دشمنان برون و درون ، به پايان بريم و اين پيروزى جز با نور هدايت الهى ممكن نيست ! يا هنگامى كه در دعاى « عرفه » مىخوانيم : « و اجعل غناى في نفسي ، خداوندا ! بىنيازى مرا در درون جانم قرار ده ! » الهام مىگيريم كه بىنيازى چيزى نيست كه در بيرون ، از طريق جمع ثروت فراوان و كاخ‌هاى رفيع و مقامات منيع ، فراهم گردد ،