خطبهء شصتم « 1 » لمّا قتل الخوارج فقيل له : يا امير المؤمنين هلك القوم باجمعهم
هنگامى كه خوارج نهروان كشته شدند به امام عليه السّلام گفته شد : اى امير مؤمنان ! همهء خوارج كشته شدند ( امام اين سخن را نپذيرفت و در جواب آنان چنين گفت ) :
« كلّا و اللّه ، إنّهم نطف في أصلاب الرّجال ، و قرارات النّساء ، كلّما نجم منهم قرن قطع حتّى يكون آخرهم لصوصا سلّابين » .
ترجمه
نه ، به خدا سوگند ( اين گونه كه شما مىپنداريد كه خوارج ريشه كن شدند نيست ) آنها نطفههايى در پشت پدران و رحم مادران خواهند بود ، هر زمان شاخى از آنها سر بر آورد قطع مىشود و در آخر كار ، آنان دزدان و راهزنان خواهند شد .
هامش
( 1 ) سند خطبه : صاحب كتاب مصادر نهج البلاغه بعد از آن كه خطبهء 59 و 60 را يك جا مطرح مىكند در ذيل آن مىگويد : « اين سخن را » « مبرّد » در كامل نقل كرده است ( « مبرّد » از دانشمندان قرن سوم هجرى است ) سپس بخشى از آن را از « بيهقى » در « محاسن و مساوى » و بخشى را از « مروج الذهب » « مسعودى » نقل مىكند . آن گاه اين سخن ابن ابى الحديد را مىستايد كه در ذيل اين كلام مىگويد : « اين خبر از اخبار مشهورى است كه نزديك به متواتر مىباشد و از معجزات غيبيهء آن حضرت است » ( مصادر نهج البلاغه جلد 2 صفحهء 37 ) .