مجيد نيز در بارهء حضرت مسيح مىگويد كه يكى از معجزاتش آگاهى بر غيب و امور پنهانى بود :
« وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ »
« من از آنچه مىخوريد و در خانههاى خود ذخيره مىكنيد به شما خبر مىدهم « 1 » » و در پايان همين آيه آن را يكى از نشانههاى خدا و صدق دعوى نبوّتش مىشمرد .
در نهج البلاغه ، در كلام مورد بحث و ديگر سخنان حضرت نيز ، كرارا پيشگويىهاى مهمى به چشم مىخورد .
در اين كه چگونه ممكن است از غيب آگاه شد ، حدود علم غيب معصومين عليه السّلام چه اندازه بوده است ؟ و ظاهر آياتى را كه مىگويد : « علم غيب مخصوص خداست » چگونه بايد تفسير كرد ؟ و رواياتى كه در اين زمينه وارد شده است چه مفهوم و معنايى دارد ؟ سخن بسيار است كه به خواست خدا در شرح خطبهء صد و بيست و هشتم بيان خواهد شد .
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ، آيهء 49 .