است .
آرى هنگامى كه نيّات آلوده شد و خودخواهى و خودكامگى بر انسان چيره گشت هر كس به خود اجازه مىدهد تصميم مستقل و جداگانهاى طبق خواستهها و هوسهايش بگيرد ، همان چيزى كه سبب متلاشى شدن يك لشكر بزرگ و نيرومند مىشود . بديهى است كه لطف و عنايت خداوند و وعدهء نصرت و يارى او هرگز شامل چنين افرادى نمىشود ، بلكه آنها ضعيف و زبون و در چنگال دشمن خوار و مغلوب خواهند شد .
سپس امام عليه السّلام در يك نتيجهگيرى نهايى و صريح و آشكار مىفرمايد : « به جانم سوگند اگر ما ( در مبارزه با دشمنان اسلام ) همانند شما بوديم ، هرگز ستونى از دين بر پا نمىشد و شاخهاى از درخت ايمان سبز نمىگشت » ( و لعمري لو كنّا نأتي ما أتيتم ، ما قام للدّين عمود و لا اخضرّ للإيمان عود ) .
در چه زمانى و در كجاى دنيا كسانى از پراكندگى و نفاق بهره بردهاند كه شما ببريد ! اگر اصحاب محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در مدت كوتاهى ستونهاى محكم اسلام را بر پا كردند و بسرعت شرق و غرب جهان را به زير اين خيمه آوردند و اگر وطن اسلامى در مدّت كوتاهى به تمام جهان متمدّن آن روز گسترش يافت در سايه ايمان و اخلاص و انضباط و اطاعت از رهبرى و جهاد همه جانبه بود شما عكس اين را مىپيماييد ، ولى همان نتيجه را انتظار داريد و اين كار غير ممكن است .
و در آخرين سخن به آنها هشدار مىدهد ، هشدارى كه هر انسانى را به لرزه در مىآورد ، مىفرمايد : « به خدا سوگند شما ( با اين پراكندگى نفاق و عدم اطاعت از رهبرى ) سرانجام از شتر خلافت به جاى شير خون مىدوشيد و به زودى پشيمان خواهيد شد » ( اما در زمانى كه پشيمانى سودى نخواهد داشت ) ( و أيم اللّه لتحتلبنّها دما ، و لتتبعنّها ندما ) ! در عبارات بالا امام عليه السّلام با استفاده از سه تشبيه به نكتههاى مهمى اشاره فرموده است : در يك تعبير ، اسلام را به خيمهاى تشبيه مىكند كه ستونهايش با جهاد
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 632
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٣٢