بخش اول
ألا و إنّ الدّنيا قد تصرّمت ، و آذنت بانقضاء ، و تنكّر معروفها و أدبرت حذّاء ، فهي تحفز بالفناء سكّانها و تحدو بالموت جيرانها و قد أمرّ منها ما كان حلوا ، و كدر منها ما كان صفوا ، فلم يبق منها إلّا سملة كسملة الإداوة أو جرعة كجرعة المقلة ، لو تمزّزها الصّديان ، لم ينقع . فأزمعوا عباد اللّه الرّحيل عن هذه الدّار المقدور على أهلها الزّوال ، و لا يغلبنّكم فيها الأمل ، و لا يطولنّ عليكم فيها الأمد .
ترجمه
آگاه باشيد كه دنيا به آخر رسيده و پايان يافتن خود را اعلام كرده است ، زيباييهايش به زشتى گراييده و روى برگردانده و به سرعت دور مىشود ، ( آرى ) ساكنانش را به سوى فنا مىراند و همسايگانش را با آهنگ مرگ پيش مىبرد ، آنچه از دنيا شيرين بوده به تلخى گراييده و آنچه صاف و زلال بود تيرگى يافته است ( بگونهاى كه ) چيزى از آن باقى نمانده ، مگر به اندازهء ته ماندهء ظرف آبى ، يا جرعهء ناچيزى همچون مقدار آبى كه به هنگام كمبود و جيرهبندى شديد آب به افراد مىدهند ، و به اندازهاى كه اگر تشنهاى آن را بنوشد هرگز عطش او فرو نمىنشيند ! حال كه چنين است اى بندگان خدا تصميم بر كوچ كردن از اين سرا بگيريد ( و خود را آماده كنيد ) كه زوال و نيستى بر اهل آن فرض شده است ، نكند آرزوها بر شما چيره شود و مبادا گمان بريد كه عمرتان طولانى خواهد بود ( و در غفلت فرو رويد ) .