براى لطف پروردگار مىيابد ، و مشمول عنايت تازهاى مىشود ، زيرا خداوند مقدر كرده آنها كه شايستهترند بهره بيشترى از لطف و عنايت او داشته باشند .
به تعبير ديگر ، خداوند نعمتها و بركاتى دارد كه شامل حال بندگانش مىشود اما مشروط به شرايطى است يكى از شرايط آن است كه به در خانه او بروند و دست به دعا بردارند روح خود را پاك كنند و به او نزديك شوند ، بنا بر اين در پرتو دعا شرايط رحمت الهى حاصل مىشود و باران لطف او ريزش مىكند .
از آنچه در بالا گفته شد پاسخ اين ايراد كه دعا با روح تسليم و رضا سازگار نيست ، نيز روشن مىشود ، چرا كه دعا تأكيدى است بر تسليم و رضا چون خدا مىخواهد از طريق دعا بندگانش به او نزديك شوند ، و در پرتو قرب به ذات پاك او مشمول بركات و رحمت و عنايت بيشترى گردند ، و به همين دليل بارها و بارها در آيات و روايات دعوت به دعا شده است .
كوتاه سخن اين كه دعا آثار تربيتى فراوانى در انسان دارد ، روح و جان او را مىسازد ، و زنگار جهان ماده را از او دور مىكند ، او را به ذات پاك خدا ، به نيكىها و پاكىها و صفات برجستهء انسانى نزديك مىسازد ، و راهى است براى كسب قابليت بيشتر براى تحصيل سهم افزونترى از فيض بىپايان پروردگار ! تأثير دعا و نيايش در پرورش روح آدمى در عصر ما وارد مرحلهء تازهاى شده است ، و حتى پزشكان و روانشناسان جديد ، با اهميت زيادى از آن ياد مىكنند و آن را دريچهاى براى حل مشكلات مىدانند كه با ذكر يك نمونه از آن ، اين سخن را پايان مىدهيم .
طبيب و روانشناس مشهور فرانسوى « آلكسيس كارل » در كتاب مشهورش به نام « نيايش » چنين مىنويسد :
« نيايش در همان حال كه آرامش را پديد آورده است در فعاليتهاى مغزى انسان يك نوع شكفتگى و انبساط باطنى پديد مىآورد و گاهى روح قهرمانى و دلاورى را تحريك مىكند ، نيايش خصائل خويش را با علامات بسيار مشخص و منحصر به فرد نشان مىدهد . صفاى نگاه ، متانت رفتار ، انبساط و شادى درونى ، چهرهء پر از
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 520
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٢٠