يقين ، استعداد هدايت ، و نيز استقبال از حوادث ، اينها است كه از وجود يك گنجينهء پنهان در عمق روح ما حكايت مىكند ، و تحت اين قدرت حتى مردم عقب مانده و كم استعداد نيز مىتوانند نيروى عقلى و اخلاقى خويش را بهتر به كار بندند و از آن بيشتر بهره گيرند ، امّا متأسفانه در دنياى ما كسانى كه نيايش را در چهرهء حقيقيش بشناسند بسيار كمند » ! « 1 » به هر حال دعا و نيايش در هر زمان خوب و سازنده است ، ولى به هنگام انجام كارهاى مهم كه انسان نياز به نيرو و توان بيشترى دارد از اهميت ويژهاى برخودار است .
به همين دليل اولياء اللّه همواره در كارهاى مهم دست به درگاه پروردگار بر مىداشتند ، و با دعا و ياد او توان و نيرو مىگرفتند ، و با توكل بر ذات پاكش آرام مىيافتند ، و بدون ترس و واهمه از عظمت مشكلات به جنگ آنها مىرفتند ، چرا كه مىدانستند هر مشكلى در برابر ارادهء حق سهل و آسان است .
مخصوصا به هنگام مسافرتها به ويژه سفرهاى خوفناك ، دعاى خود و دوستانشان بدرقهء راهشان بود ، و اگر مىبينيم امام امير مؤمنان على عليه السّلام نيز به هنگام حركت به صفّين طبق گفتار بالا به خدا پناه مىبرد ، و دعا مىكند در واقع به سنت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و انبياء پيشين عمل فرموده است .
هنگامى كه نوح در آن طوفان هولناك سوار بر كشتى شد ، مأموريت پيدا كرد كه رو به درگاه خدا آورد و براى نجات خود از او كمك بگيرد : «
« فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ »
، هنگامى كه تو و همهء كسانى كه با تو هستند سوار كشتى شديد بگو ستايش براى خدايى است كه ما را از قوم ستمگر رهايى بخشيد ، و بگو : پروردگارا ! ما را در منزلگاهى پر بركت فرود آر ، و تو بهترين فرود آورندگانى » . « 2 »
هامش
( 1 ) كتاب نيايش .
( 2 ) سورهء مؤمنون ، آيهء 28 - 29 .