ايّها النّاس ، إنّ الوفاء توأم الصّدق و لا أعلم جنّة أوقى منه و ما يغدر من علم كيف المرجع . و لقد أصبحنا في زمان قد اتّخذ أكثر أهله الغدر كيسا و نسبهم أهل الجهل فيه إلى حسن الحيلة . ما لهم ! قاتلهم اللّه ! قد يرى الحوّل القلّب وجه الحيلة و دونها مانع من أمر اللّه و نهيه ، فيدعها رأي عين بعد القدرة عليها ، و ينتهز فرصتها من لا حريجة له في الدّين .
ترجمه
اى مردم ! وفا همزاد راستگويى است ( و اين دو هرگز از هم جدا نمىشوند ) و من سپرى محكمتر و نگهدارندهتر از آن سراغ ندارم . آن كس كه از چگونگى رستاخيز آگاه است هرگز پيمانشكنى نمىكند . ما در زمانى زندگى مىكنيم كه غالب اهلش خيانت و پيمانشكنى را كياست و عقل مىشمارند ، و جاهلان بىخبر اين گونه افراد را مدير و مدبّر مىشمارند ! آنها را چه مىشود ؟ خداوند آنان را بكشد ! گاه شخصى كه آگاهى و تجربه كافى دارد و طريق مكر و حليه را خوب مىداند فرمان الهى و نهى او وى را مانع مىشود ، و با اين كه قدرت بر انجام اين كارها را دارد آشكارا آن را رها مىسازد ، ولى آن كس كه از گناه و مخالفت فرمان دين پروا ندارد ، از فرصتى كه پيش آمده استفاده مىكند ( و دست به كارهاى خلافى مىزند كه در نظر ساده انديشان تدبير و سياست است . )