بنابراين جاى شك و ترديدى نيست ، كه : در رأس موعد بهاء را پراخت خواهد كرد ، سپس تبريك مىگويد : ( بشارت باد شما را به اين معاملهاى كه انجام داديد ) « 1 »
در اينجا دو نكته قابل توجه است :
الف - خداوند مالك همه اشياء است ، و با اينكه جان و مال همه از او است ، همانها را خريدارى كرده ، و در برابرش بهاء مىدهد ، در حالى كه در معاملات متعارف بايد مالى كه به فروش مىرسد از خريدار نباشد و گرنه فروختن معنى ندارد .
ب - در معاملات متعارف بايد تعادلى بين كالا و قيمت باشد كه متناسب با عرضه و تقاضا است ، در حالى كه در معامله با خداوند اين مسئله رعايت نشده و در مقابل جان و مال ، زندگى و حيات ابدى پرداخت مىشود ، حديثى از جابربن عبدالله انصارى در ذيل اين آيه وارد شده كه پيامبر در مسجد بودند و با صداى بلند آيه را تلاوت كردند مردى از انصار پيش آمده ، از روى تعجب از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) پرسيد ، راستى اين آيه بود كه نازل شد ؟ ! پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : « آرى » ، مرد انصارى گفت :
« بيع ربيع لانقيل و لا نستقيل » :
« چه معامله پرسودى نه اين معامله را بهم مىزنيم و برمىگردانيم ، و نه اگر بازگشتى از ما بخواهد مىپذيريم » . « 2 »
2 - ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَة تُنجِيكُمْ مِّنْ عَذَاب أَلِيم - تُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِنْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ - يَغْفِرْ - لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّات تَجْرِى مِنْ تَحْتِهَا الْانْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِى جَنَّاتِ عَدْن ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ - 12 - وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ )
اى كسانى كه ايمان آورديدهايد ، آيا راهنمائى كنم شما را به تجارتى كه از عذاب دردناك رهائى بخشد ، به خدا
هامش
( 1 ) . استبشروا از ماده بشارت در اصل از بشره به معنى صورت گرفته شده است و اشاره به خوشحالى و خرسندى است كه آثار آن در صوت و بشره انسان آشكار شود .
( 2 ) . تفسير درّ المنثور ، طبق نقل الميزان و تفسير نمونه جلد 8 ، صفحه 180 .