1 . واجب الوجود كمال مطلق و مطلق كمال است : خداوند متعال كمالى است كه شائبه نقصان و ضد تكامل و ضد ارزش در او راه ندارد ، او موجودى است كه : حاوى و دربردارنده تمام كمالات و بىنهايت است ، بىنهايت به اضافه 1 يا منهاى 1 يا ضرب در 1000 يا تقسيم بر 2 حاصل بىنهايت است ، پس او خالى از هر نقصى است و خالى از نقص و كمبود ، احتياج به عبادت ما ندارد كه رفع نياز كند ، و از معصيت ما ضربهاى ببيند ، حتى ما نمىتوانيم با اسلام خود منّتى بر ساحت خداوندى بنهيم ، بلكه او بر ما منّت دارد ، كه خودش به پيامبرش فرمود : ( يَمُنُّونَ عَليكَ انْ اسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلىَّ اسلامَكُم بَلِ اللّهُ يَمُنُّ عَليكُم انْ هَديكم لِلْإِيمان ) « 1 » : « آنهابر تو اى پيامبر به خاطر اسلام آوردنشان منت مىگذارند بگو منت نگذاريد بر من اسلامتان را ، بلكه خداوند منت بر شما گذارده كه هدايت كرد شما را براى ايمان آوردن . »
بله ، مثل اين است كه بيمار در اثر خوردن دوايى كه دكتر تجويز كرده و بهبودى يافته ، نزد دكتر برود و از او جايزه بخواهد و بر سرش منّت گذارد كه من دواها را خوردم و درمان شدم ، اى غافل ، دكتر بايد بر سرت منت گذارد كه تو را از چنگال بيمارى و مرگ نجات داد نه تو نسبت به او .
هامش
( 1 ) . سوره حجرات ، آيه 17 .