آفرينش موجودات
« امّا بَعْد ، فَانَّ سُبْحانَه وَتَعالى خَلَقَ الخَلْقَ - حينَ خَلَقَهُم - غنيّاً عَنْ طاعَتِهم ، آمِناً مِنْ مَعْصِيَتهِم ، لِانه لا تَضرُهُ مَعْصِيةُ مَنْ عَصاه ، ولا تَنْفَعه طاعةُ مَنْ اطاعَه . »
ترجمه : « خداوند سبحان هنگام آفرينش خلق از طاعت و بندگىشان بىنياز و از معصيت و نافرمانى آنها در امان بود ، زيرا معصيت گناهكاران او را زيانى نرساند ، و طاعت فرمانبرداران سودى به او نمىرساند . »
* * * شرح : حضرت در ابتدا سخنان شيواى خود مقدمهاى را متذكر مىشوند كه : مبادا فكر كنيد اگر مردم داراى صفاتى كه ذكر مىكنم شدند ، و درون لباس تقوى خزيدند ، و متعبّد شدند ، نفعى به خداوند عايد نمىشود ، و اگر كسى متخلّق به اين صفات اخلاقى نشد ، و طريق معصيت را پيش گرفت ، ضررى به ساحت مقدّس الهى نمىزند زيرا :
گر جمله كائنات كافر گردند * بر دامن كبرياش ننشيند گرد