14 - عفّت نفس
14 - وَ انْفُسُهُم عَفيفَةٌ
ترجمه : و ارواحشان عفيف و پاك است .
* * * شرح : در سير بحث به صفت چهاردهم كه عفّت نفس آنهاباشد مىرسيم ، براى روشن شدن حقيقت عفّت ابتدا به سراغ معناى لغوى آن مىرويم و سپس به بحث اخلاقى مىپردازيم و بعد از آن رواياتى را كه در اين زمينه وارد شده است نقل مىكنيم .
معناى لغوى عفّت
از نظر لغت « عفّت » از عُفَّه و عُفافَه ( باقيمانده چيزى ) گرفته شده ، و به معنى اقتصار و قناعت كردن بر تناول شىء قليل و مختصر است ، كه باقيمانده از چيزى است . سپس معنى از اين فراتر رفته و راغب در مفردات گويد : « العفَّةُ حُصول حالة لِلنَّفس تمتَنع بها عن غلبة الشهوة » « 1 » : « عفت حاصل شدن حالتى براى نفس است
هامش
( 1 ) . مفردات راغب ، صفحه 339 ، چاپ دفتر نشر كتاب .