نمىكند » . « 1 »
2 - « مَنْ حَرَّم زينَةَ الله الّتى اخْرَجَ لِعبادِه و الطَّيباتِ مِنَ الرّزق » « چه كسى زينت الهى را كه براى بندگانش آفريده ، و رزقهاى پاكيزه او را حرام و ممنوع كرده است » . « 2 »
در اين آيه با استفهام انكارى استفاده از زينتهاى الهى و روزيهاى خداوندى را بيان كرده است ، البته مسلم است ، كه : به عنوان وسيله و نردبان ترقى حلال شده ، نه به عنوان اينكه نَفْسِ استفاده از اينها هدف و شكمهاى انسانها خدايان آنها باشد « بُطونهُم آلِهتُمُ » .
3 - « يا ايّهَا الَّذينَ آمنوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما احَلَ الله لَكُم » : « اى كسانى كه ايمان آورديد ، تحريم و منع نكنيد چيزهاى پاكيزهاى را كه خداوند براى شما حلال كرده است » . « 3 »
در اين آيات امر به استفاده از طيبات و نكوهش افرادى كه منع از طيبات مىكنند شده است ، و از همين جا استفاده مىشود اگر اين آفريدههاى خداوندى بد بود ، هرگز خالق حكيم و پروردگار عليم خلق نمىكرد ، و حال كه خلق كرده چرا منع كند ؟ ! مگر تضادى بين دستگاه آفرينش و تعاليم و دستورات مذهبى است ؟ به دنبال قسمتى از آيه 32 سوره اعراف كه ذكر كرديم خداوند به پيامبر اكرم ( صلى الله عليه وآله ) امر مىفرمايد كه به مردم بگو اين پاكيزهها و امورى كه خداوند حلال فرموده ، در اين زندگى دنيوى براى افراد باايمان است ، و استفاده غير متدينين استفاده تبعى است ، اولا و بالذات خداوند براى مؤمنين خلق كرده است ، چنان كه باغبانى كه به گلها آب مىدهد ، براى پرورش گلها است هر چند علفهاى هرزه هم در عين عدم شايستگى
هامش
( 1 ) . تفسير قرطبى ، جلد 7 ، صفحه 4519 ذيل همين آيه ( نقل از تفسير نمونه ، جلد 6 ، ذيل همين آيه ) .
( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 32 .
( 3 ) . سوره مائده ، آيه 87 .