9 - يقين در سر حد شهود
9 . فَهُم والجَنَّةُ كَمَنْ قَدْ رَاها ، فهُم فيها مُنَعِّمون ، وهُمْ والنّارُ « 1 » كمن قَد رَاها ، فَهُم فيها مُعَذَّبون .
ترجمه : آنها به كسى مىمانند كه بهشت را با چشم ديده و در آن متنعم است و همچون كسى هستند كه آتش دوزخ را مشاهد كرده و در آن معذب است .
* * * شرح : اين فراز اشاره به بصيرت پرهيزكاران دارد كه ريشه اين بصيرت را در يقين آنان بايد جستجو كرد .
براى يقين علماء اخلاق و مفسرين سه مرحله قائلند : 1 . علم اليقين 2 . عين اليقين 3 . حق اليقين در كتاب عرفان اسلامى جلد 1 ، صفحه 111 چنين مىگويد : علم يقين استدلالى است و عين يقين استدراكى است و حق يقين
هامش
( 1 ) . واو در ( فهم والجنة ) و در ( فَهُم والنّار ) دو تركيب دارد 1 . الجنّة والنّار را بالرفع بخوانيم چنان كه روايت هم شده است در اين صورت واو عطف است كه ( الجنة والنّار ) معطوف و ( هُم ) معطوف عليه است .
الجنة والنّار را بالجرّ بخوانيم بنابر اين كه واو معيّت باشد و ابن ابى الحديد وجه دوم را وجه احسن دانسته است .