بلا بر تشنه كام عشق آب است * شب تاريك جان را آفتاب است
بلا خار است و خار عشق گلشن * شرار عشق چون خورشيد روشن
بلاى دوست ، مخصوص اوليا است * شهيدان ديار كربلا است
بلايى كز تو اى پرناز باشد * براهش چشم عاشق باز باشد
كجايى اى بلا بنواز ما را * باوج عرش ده پرواز ما را
* * *