در اين آيه خداوند به عنون يك درس توحيد و خداشناسى به مسئله نعمت علم و دانش و ابزار شناخت اشاره مىفرمايد زمانى كه در درون شكم مادران بوديد هيچ نمىدانستيد ، زيرا در آن محيط محدود و تاريك و بسته اين جهل و بىخبرى قابل تحمل بود ، ولى به هنگامى كه در فراخناى اين عالم پهناور و در بين موج انبوه مخلوقات گام نهاديد ديگر ادامه آن جهل امكانپذير نبود ، بلكه سيستم زندگى اقتضاى علم و شناخت و در نتيجه ابزارى براى آن شناخت مىكرد و ما براى شما گوش و چشم و عقل را به عنوان ابزار شناخت قرار داديم تا از سرگردانى در ظلمتكده جهل برهيد . اين نعمتهاى بزرگ را به شما داديم تا حس شكرگزارى در برابر اين همه موهبت در شما بيدار شود و به خود آئيد و شكرگزار باشيد .
در درون آن عالم تاريك و متعفن علمى نداشتيم حتى علوم فطرى مثل خداشناسى و توحيد و همچنين مسائل بديهى مثل محال بودن اجتماع نقيضين و ارتفاع آن يا كل بزرگتر از جزء است يا در مسائل اجتماعى و اخلاقى حسن عدالت
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٦