[ يُقْذَفُون : ]
« يُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ »
« يُقْذَفُون » از مادّهء « قذف » به معناى پرتاب كردن و تير انداختن به مكان دور است ، و منظور در اينجا طرد « شياطين » به وسيلهء « شهب » مىباشد ، و اين نشان مىدهد كه خداوند حتى به آنها اجازه نمىدهد به قلمرو « ملأِ اعلى » نزديك شوند . « 1 »
[ يَقُصُّ : ]
« لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ »
« يَقُصُّ » از مادّهء « قَصّ » در لغت به معناى « قطع كردن » و بريدن چيزى است و اين كه در آيهء فوق مىخوانيم : يَقُصُّ الْحَقَّ : « خداوند حق را مىبرد » يعنى كاملًا آن را از باطل جدا و تفكيك مىنمايد ؛ بنابراين ، جملهء بعد : وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِيْنَ : « او بهترين جداكنندگان است » تأكيد براى اين موضوع محسوب مىشود .
بايد توجّه داشت جملهء « يَقُصُّ » ازمادّهء « قِصّه » به معناى بيان سرگذشت و داستان نيست آن چنانكه بعضى از مفسران پنداشتهاند . « 2 »
[ يَقْطِين : ]
« شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ »
« يَقْطِين » از مادّهء « قُطْن » به طورى كه بسيارى
هامش
( 1 ) . صافات ، آيهء 8 ( ج 19 ، ص 30 )
( 2 ) . انعام ، آيهء 57 ( ج 5 ، ص 332 )