بيرون اطاق و مشرف به حياط منزل بود با شيشهاى مىپوشاندند ، تا هم داخل اطاق روشن شود ، و هم صحن حياط ، و در ضمن از باد و طوفان نيز مصون بماند .
و نيز به محفظههاى شيشهاى كه به صورت مكعب مستطيلى مىساختند و درى داشت و در بالاى آن روزنهاى براى خروج هوا و چراغ را در آن مىنهادند ، گفته شده است .
كوتاه سخن اين كه : « مشكاة » محفظهاى براى چراغ در مقابل حملهء باد و طوفان بود ؛ و از آنجا كه غالباً در ديوار ايجاد مىشد نور چراغ را نيز متمركز ساخته و منعكس مىنمود . « 1 »
[ مَشْهَد : ]
« كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ »
« مَشْهَد » در آيهء فوق ، ممكن است مصدر ميمى به معناى « شهود » باشد ، و يا اسم مكان و زمان به معناى محل يا زمان شهود ، معانى اينها هر چند مختلف است ، ولى از نظر نتيجه چندان تفاوتى با هم ندارند . « 2 »
[ مشهود ، شاهد : ]
« وَ شاهِدٍ وَ مَشْهُود »
( رجوع شود به شاهد )
[ مشيب : ]
« يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شيباً »
« شيب » ( بر وزن سيب ) جمع « اشيب » به معناى پير است و در اصل از مادّهء « شيب » ( بر وزن عيب ) آمده و « مشيب » به معناى سفيد شدن مو است . « 3 »
[ مَشِيدٍ : ]
« وَ قَصْرٍ مَّشِيدٍ »
« مَشِيدٍ » از مادّهء « شيد » ( بر وزن صيد ) به دو معنا آمده است : نخست ، به معناى ارتفاع ، و ديگرى به معناى گچ ، در صورت اول ، « مشيد » به معناى قصرهاى مرتفع و سر به آسمان كشيده است ، و در صورت دوم ، به معناى قصرهايى است كه بسيار محكم بنا مىشود تا از حوادث روزگار مصون بماند ؛ زيرا در آن زمان بيشتر خانهها از گِل ساخته مىشده است ، و خانههايى كه با گچ مىساختند نسبت به خانههاى گلين بسيار محكمتر بود . « 4 »
[ مُشَيَّدَة : ]
« في بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ »
« مُشَيَّدَة » در اصل ، از مادّهء « شِيد » ( بر وزن شير ) بهمعناى گچ ومواد محكم ديگرى است كه براى استحكام بنا در آن به كار مىبرند ، و از آنجا كه در آن عصر و زمان معمولًا محكمترين ماده براى استحكام بنا گچ بوده ، بيشتر به اين ماده اطلاق مىشده است .
هامش
( 1 ) . نور ، آيهء 35 ( ج 14 ، ص 509 )
( 2 ) . مريم ، آيهء 37 ( ج 13 ، ص 85 )
( 3 ) . مزمّل ، آيهء 17 ( ج 25 ، ص 192 )
( 4 ) . حجّ ، آيهء 45 ( ج 14 ، صفحات 140 ، 141 )