تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لغات در تفسير نمونه ( فارسى ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
سرمايه و نعمت حتماً به او منتقل گردد . « 1 »

[ حسرت : ]

« قالُوا يا حَسْرَتَنَا » « حسرت » از مادّهء « حَسْر » به معناى اندوه و غم بر چيزهايى است كه از دست رفته و پشيمانى به بار آورده است . « راغب » در « مفردات » مىگويد : اين كلمه از مادّهء « حسر » ( بر وزن حبس ) به معناى برهنه كردن و كنار زدن لباس است ؛ و از آنجا كه در موارد ندامت و اندوه بر گذشته ، گويى پرده‌هاى جهل كنار رفته ، اين تعبير به كار مىرود . ولى عرب هنگامى كه زياد متأثر شود خودِ « حسرت » را مخاطب قرار داده و مىگويد : « يا حَسْرَتَنَا » گويا شدت حسرت چنان است كه به صورت موجودى در مقابل او مجسم شده است . چرا كه اين حالت ، معمولًا در مواقعى به انسان دست مىدهد كه نيروى جبران مشكلات و شكست‌ها را از دست داده ، گويى از توانايى و قدرت برهنه شده است . « 2 »

[ حسن : ]

« وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ » « حسن » به معناى خوب است . « 3 »

[ حَسَنَة : ]

« هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً » « حَسَنَة » از مادّهء « حُسْن » مفهوم وسيعى دارد و هرگونه نيكى ، زيبايى و خوبى و خيرات و بركات را شامل مىشود ؛ بنابراين همهء نعمت‌ها و همچنين توفيق عمل صالح ، آمرزش و بهشت و هر گونه سعادت را در بر مىگيرد و دليلى ندارد - همانند بعضى از مفسران - آن را مخصوص به يك قسمت از اين مواهب بدانيم . « 4 »

[ حُسْنى : ]

« أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَى » « حُسْنى » كه مؤنث « احسن » است و به معناى نيكوتر يا نيكوترين مىآيد ، در اينجا به معناى بهترين پاداشها و يا بهترين عاقبتها است كه اين قوم مغرور گمراه با همهء جناياتشان براى خود قائل بودند . « 5 »

[ حُسوماً ، حُسام : ]

« ثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً » « حُسُوماً » از مادّهء « حسم » ( بر وزن رسم ) به معناى از بين بردن آثار چيزى است ؛ و اگر به شمشير « حُسام » ( بر وزن غلام ) گفته مىشود به همين مناسبت است . و گاه به داغ‌نهادن بر زخم ، براى سوزاندن ريشهء آن نيز ، « حسم » گفته مىشود ، و در اينجا منظور
هامش
( 1 ) . نساء ، آيهء 54 ( ج 3 ، ص 540 ) ( 2 ) . انعام ، آيهء 31 ( ج 5 ، ص 260 ) ؛ اسراء ، آيهء 29 ( ج 12 ، ص 109 ) ؛ يس ، آيهء 30 ( ج 18 ، ص 381 ) ؛ زمر ، آيهء 56 ( ج 19 ، ص 533 ) ( 3 ) . عنكبوت ، آيهء 7 ( ج 16 ، ص 227 ) ( 4 ) . اعراف ، آيهء 156 ( ج 6 ، ص 463 ) ؛ فصّلت ، آيهء 34 ( ج 20 ، ص 299 ) ( 5 ) . نحل ، آيهء 62 ( ج 11 ، ص 310 )