و در پايان آيه به پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار مىدهد كه : « اينها دشمنان واقعى تواند از آنها بر حذر باش ( هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ) ! »
سپس مىگويد : « خدا آنها را بكشد ، چگونه از حق منحرف مىشوند ( قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ) ! »
روشن است كه اين تعبير ، اخبار نيست ، بلكه به صورت نفرين است ، و براى مذمّت و سرزنش و تحقير اين گروه ، ذكر شده ، شبيه تعبيرات روزمرّهاى كه انسانها دربارهء يكديگر دارند ، كه قرآن با زبان خود مردم با آنها سخن مىگويد .
به اين ترتيب ، در آيهء مورد بحث نشانههاى ديگرى از منافقان مطرح شده از جمله :
وضع فريبندهء ظاهرى توأم با خالى بودن درون ، همچنين ترس و وحشت و بدگمانى نسبت به هر چيز و هر حادثه .
آخرين سخن دربارهء منافقان
آيات 5 تا 8 سورهء منافقين :
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُونَ
هنگامى كه به آنها گفته شود : « بياييد تا رسول خدا براى شما طلب آمرزش كند » ، سرهاى خود را ( از روى استهزا و كبر و غرور ) تكان مىدهند ؛ و آنها را مىبينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبّر مىوزند .
سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
براى آنها آمرزش بخواهى يا نخواهى برايشان تفاوت نمىكند ، هرگز خداوند آنها را نمىبخشد ؛ زيرا خداوند گروه فاسق ( لجوج و منافق ) را هدايت نمىكند .