[ گفتارى از عبداللّه امينى و امير بهرامپور ]
خاطراتى از علّامه طباطبائى قدس سره
تهيه : عبداللّه امينى و امير بهرامپور
ويژگى علمى و اخلاقى علّامه طباطبائى
ايشان [ علّامه طباطبائى ] از نظر علمى فوقالعاده بود . فكرى عميق و قوى داشت . از نظر فضايل اخلاقى ممتاز بود . خصوصيات اخلاقى ايشان بسيار است ، از جمله :
1 . ايشان همواره در حال مراقبه بود . اين را هر كسى كه با ايشان آشنايى داشت ، به خوبى احساس مىكرد .
2 . كم حرف بود . اگر از ايشان سؤالى نمىشد ، حرفى نمىزد . وقتى سؤال مىكردند ، با توجه به تمام جوانب پاسخ مىداد .
3 . در تمام مدتى كه در خدمت ايشان بودم ، نشنيدهام از كسى به بدى ياد كند .
4 . چشمانى نافذ و نگاهى پرمعنا داشت .
5 . در عين سادگى و بىآلايشى ، با ابهت و با وقار بود .
6 . خجول بود و شرم حضور داشت . وقتى تدريس مىكرد ، نوعاً سرشان پايين بود . هيچگاه براى تدريس روى منبر نرفت . شاگردان به صورت حلقهاى مىنشستند . ايشان هم بدون اينكه روى پتو و يا تُشكى بنشيند ، تدريس مىكرد . مانع مىشد از انداختن پتو و يا تُشك . مىفرمود :
« اگر همين مقدار ، جايم بلندتر از شما باشد ، نمىتوانم حرف بزنم » .
فقط در جلسهء خصوصىِ شبهاى پنجشنبه و جمعه ، براى ايشان پتو يا تُشكى مىانداختيم ؛ زيرا هم افراد ، بسيار محدود بودند و هم اينكه در اين جلسه ، ابتدا دوستان صحبت مىكردند