علّامه طباطبائى با اطلاع و آگاهى از اين جريانات فكرى و روشنفكرى قيام كرد و در چنين اوضاع پيچيده و بغرنج فرهنگى در ايران ، نقش عالمان ربانى را در جهان معاصر نشان داد و با مشى فقهى و عقلانى و عرفانى و سياسى و اجتماعى كه ريشه در فرهنگ ناب اسلامى داشت ، اعتقاد كامل به تطابق ميان عقل انسانى و وحى اسلامى و محصول آن دو ( علم و دين ) را به اثبات رساند . اين جريان صحيح فكرى در مواجههء خود با مسائل هستى و جهان بشر ضمن توجه به جهان طبيعت و بشرى و مادى ، به عالم غيب و ملكوت نيز توجه كرد و با اصالت بخشى به معنويت و فرهنگ عبوديّت و تكليف دينى ، از توطئههاى روشنفكران وابسته و القاءات شيطانى آنان پرده برداشت . « 1 »
هامش
( 1 ) . براى آشنايى با نقد علّامه طباطبائى بر اين سه جريان فكرى ر . ك : مجموعه رسائل ، ص 300 - 330 ؛ الميزان ، ج 1 ، ص 70 - 90 و ج 3 ، ص 143 - / 144 و ج 5 ، ص 355 و ج 16 ، ص 255