[ گفتارى از هاشمزاده هريسى ]
انديشههاى قرآنشناختى علّامه طباطبائى قدس سره
هاشمزاده هريسى
شخصيت علّامه طباطبائى ، افكار و انديشههاى علمى و فلسفى او ، روشها و منشهاى اخلاقى و عملى اين انسان وارسته و عالم عارف و خصوصيات روحى و معنوى او ، داراى ابعاد گستردهاى است كه ترسيم هر يك از آنها ، دانشمندان و نويسندگان و گويندگان پرتوانى مىطلبد . به عنوان يادواره مقالهء انديشههاى قرآنى علّامه را تقديم مىكنيم كه سخن كوچكى از صدها مسائل گفتنى در مورد علّامه است .
انديشههاى قرآنى علّامه را مىتوان به دو بخش كلى تقسيم كرد : قسمتى از آنها الهامات و شناختها و حقايقى است كه او از قرآن و آيات گرفته و برداشت نموده است ؛ يعنى چگونه قرآن را فهميده و چگونه تفسير كرده و چه تحوّلى در تفسير قرآن به وجود آورده و چه اسرارى از آن كشف كرده و چه حقايق و مسائل جديدى از آن درك و ارائه كرده است .
قسمت دوم انديشهها و شناختهايى در مورد خود قرآن است ؛ يعنى قرآن را چگونه مىشناسد و به ما معرفى مىكند . قسمت اوّل ، مسائل مهمى است كه در تفسير الميزان آورده شده است . به علت گستردگى موضوع نمىخواهم اين قسمت را بررسى كنم ، زيرا در اين مجال كوتاه ره به جايى نمىبرم و به بخش دوم مىپردازم كه او قرآن را چگونه مىشناسد و چگونه به ما معرفى مىكند . علّامه همهء انديشهها و شناختها را در مورد قرآن ، از خود آن گرفته و قرآن را با قرآن شناخته است .