آنان دشمنان شمايند ، و خدا دشمنان شما را بهتر مىشناسد ، پس مبادا شما را با اظهار محبت و وعدهء يارى فريب دهند . كافى است كه خدا سرپرست شما باشد و كافى است كه خدا ياورتان باشد . ( 45 )
دشمنان شما يهوديانند ، آنان سخنان را از جايگاهش مىگردانند و تحريف مىكنند و مىگويند : شنيديم و نافرمانى كرديم ، و در خطاب به پيامبر مىگويند : بشنو كه شنوايى داده نشوى ! اين سخن را از خطاب « راعنا » در حالىكه زبانشان را به آن مىپيچانند و در دين طعنه مىزنند ، اراده مىكنند . و اگر مىگفتند : شنيديم و فرمانبردارى كرديم ، و بشنو و به ما مهلت ده تا سخن خود را به روشنى بيان كنيم ، براى آنان بهتر و استوارتر بود ، ولى چنين انتظارى از آنان به دور است ، زيرا خداوند آنان را به سزاى كفرشان لعنت كرده است ؛ ازاينرو جز اندكى از آنان ايمان نخواهند آورد . ( 46 )
اى كسانى كه كتاب آسمانى به شما داده شده است ، به اين قرآن كه به سوى شما فروفرستادهايم و تورات و انجيلى را كه با شماست تأييد مىكند ، ايمان بياوريد ، پيش از آنكه چهرههايى را كه بايد روى به كمال آورد محو كنيم و در نتيجه آنها را به واپس ( روى به تيرهبختى ) باز گردانيم ، يا همانگونه كه « اصحاب سبت » را از رحمت خود دور ساختيم ، آنان را نيز از رحمت خود دور سازيم ، و فرمان خدا انجامشدنى است . ( 47 )
انكار قرآن شرك است و قطعا خدا اين گناه را كه به او شرك ورزيده شود نمىآمرزد ، و كمتر از آن را براى هركه بخواهد مىآمرزد . و هركس به خدا شرك ورزد ، قطعا دروغى بافته و گناهى بزرگ مرتكب شده است . ( 48 )
آيا به كسانى كه خود را پاك و رشديافته مىشمرند ننگريستهاى ؟ آنان حق ندارند زبان به مدح خويش بگشايند ، بلكه خداست كه هركه را بخواهد به پاكى مىستايد و در ستايش آنان به اندازهء رشتهء هسته خرمايى به آنان ستم نمىشود . ( 49 )
بنگر كه يهوديان چگونه بر خدا دروغ مىبندند ، و همين بسكه اين كارشان گناهى آشكار است . ( 50 )
آيا به كسانى كه بهرهاى از كتاب آسمانى يافتهاند ( يهوديان ) ننگريستهاى كه به « جبت » و « طاغوت » ايمان مىآورند و دربارهء كفرپيشگان مشرك مىگويند : اينان از كسانى كه [ به محمّد ] ايمان آوردهاند راهيافتهترند ؟ ( 51 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٨٦