آيا به كسانى كه بر اين باورند كه به آنچه به سوى تو فرو فرستاده شده و به آنچه پيش از تو نازل گرديده ايمان آوردهاند ، ننگريستهاى كه مىخواهند داورى در مرافعات خود را نزد طاغوت ببرند ، با اينكه فرمان يافتهاند بدان كفر ورزند ؟ و شيطان مىخواهد آنان را به بيراههاى كه با حق فاصلهاى دور و دراز دارد سوق دهد . ( 60 )
و هنگامى كه به آنان گفته مىشود : به سوى آنچه ( احكامى كه ) خدا فروفرستاده و به سوى اين پيامبر كه بدانها حكم مىكند بياييد ، منافقان را مىبينى كه از تو سخت روى برمىتابند . ( 61 )
پس چگونه خواهد بود حالشان آنگاه كه بر اثر كارى كه به دست خود كردهاند گزندى به آنان رسد ، سپس نزد تو آيند و به خدا سوگند خورند كه هدف ما از بردن داورى نزد ديگران چيزى جز نيكى و سازش ميان مشاجرهكنندگان نبود ؟ ( 62 )
اينان كسانىاند كه خدا آنچه را كه در دل دارند مىداند ؛ پس از آنان درگذر و پندشان ده و با آنان سخنى بگوى كه بر دلهايشان نشيند . ( 63 )
ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به اذن خدا در همهء امور از او پيروى شود ؛ پس چگونه با بهانههايى مانند برقرارى سازش ميان دو طرف دعوا ، از پيامبر روى مىگردانند ؟ اگر آنان پس از آنكه با اين عمل بر خود ستم كردند نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش مىخواستند و پيامبر نيز براى آنان طلب آمرزش مىكرد ، قطعا خدا را توبهپذير و مهربان مىيافتند . ( 64 )
پس چنين نيست كه اگر مردم رسالت تو را تصديق كنند مؤمن باشند ؛ به پروردگارت سوگند آنان مؤمن نيستند تا تو را در آنچه ميانشان مايهء اختلاف است داور سازند ، آنگاه از داورى تو در خود احساس هيچگونه دلتنگى نكنند و كاملا تسليم حكم تو باشند . ( 65 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 88
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٨٨