و اگر بر آنان مقرّر مىكرديم كه يكديگر را بكشيد يا از خانهها و ديار خود بيرون رويد ، جز اندكى از آنان اين كار را نمىكردند ؛ و اگر آنان آنچه را بدان پند داده مىشوند ، انجام مىدادند ، قطعا براى دنيا و آخرتشان بهتر بود و به ايمانشان ثبات بيشترى مىبخشيد . ( 66 )
و در آن صورت ما از نزد خود پاداشى بزرگ به آنان مىداديم . ( 67 )
و آنان را به راهى راست هدايت مىكرديم . ( 68 )
و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، با كسانى خواهند بود كه خداوند آنان را از نعمت ولايت خويش برخوردار ساخته است . آنان پيامبران و راستىپيشگان و گواهان اعمال و شايستگان مقام ولايت الهىاند و نيكورفيقانى خواهند بود . ( 69 )
اين است فزونبخشى كامل و آن از جانب خداست و علم خدا به مراتب ايمان مردم براى مشخص ساختن مقام بايستهء آنان كافى است . ( 70 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، سلاح خود را برگيريد و همواره آمادهء كارزار باشيد و آنگاه كه شمار دشمنان اندك است گروهگروه ، و چون فراوان است دستهجمعى به سويشان حركت كنيد . ( 71 )
و قطعا از ميان شما مؤمنان كسى هست كه در حركت به سوى جهاد كندى مىكند ؛ پس اگر در جهاد گزندى به شما رسد مىگويد : خدا به من نعمت ارزانى داشت كه با آنان در جهاد حاضر نبودم . ( 72 )
و اگر از جانب خدا تفضّلى ( غنيمت و پيروزى ) به شما رسد ، چنانكه گويى ميان شما و او هيچگونه رابطهء دوستى نبوده است ، خواهد گفت : اى كاش من با آنان بودم و به كاميابى بزرگى دست مىيافتم . ( 73 )
پس كسانى كه زندگى دنيا را با آخرت مبادله مىكنند بايد در راه خدا پيكار كنند ؛ و هركس در راه خدا پيكار كند و كشته شود يا پيروز گردد ، ديرى نگذرد كه او را مزدى بزرگ ببخشيم . ( 74 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٨٩