سپس بعد از آن اندوه ، آرامشى كه خوابى سبك را در پى داشت بر شما نازل كرد ، ولى تنها گروهى از شما را فراگرفت ، و گروهى ديگر كه از فرار خود پشيمان نشده بودند و به سوى پيامبر بازنگشتند و تنها حفظ جانشان براى آنان اهميت داشت ، آرامشى نيافتند و از بيم و هراس چشم بر هم ننهادند . آنان دربارهء خدا ، همچون گمان دوران جاهليت ، گمانى نادرست بردند و گفتند :
آيا چيزى از اين كار ( پيروزى در جنگ ) از آن ما هست ؟ مگر نه اين است كه پيروان حق بايد پيروز باشند ؟ بگو : كارها همه از آن خدا و در اختيار اوست . آنان در دلهايشان انديشههايى را نهان مىدارند كه براى تو آشكار نمىكنند و مىگويند : اگر چيزى از اين كار از آن ما بود ، در اينجا كشته نمىشديم . بگو : اگر در خانههايتان هم بوديد ، كسانىكه كشته شدن بر آنان نوشته شده بود ، به سوى آرامگاههاى خود بيرون مىرفتند ، تا كارهايى كه بايد ، انجام گيرد و تا خدا آنچه را كه در سينههاى شماست بيازمايد و آنچه از ايمان و كفر در دلهاى شماست خالص گرداند ، و خدا به راز سينهها داناست . ( 154 )
كسانى از شما كه روز برخورد آن دو گروه ( مؤمنان و مشركان ) در ميدان احد ، روى برتافتند و گريختند ، تنها شيطان آنان را به سبب برخى از گناهانى كه مرتكب شده بودند ، لغزانيد . ولى خدا از آنان درگذشت ، چرا كه خدا آمرزنده و بردبار است . ( 155 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، مانند كسانى نباشيد كه كافر شدند و دربارهء برادرانشان - هنگامى كه به سفر رفتند يا پيكارگر بودند پس مردند يا كشته شدند - گفتند :
اگر نزد ما بودند نمىمردند و كشته نمىشدند . اين انديشهء نادرست در نظر آنان به صورت يك واقعيت جلوه مىكند ، تا خداوند آن را در دلهايشان مايهء حسرت و اندوه قرار دهد و به وسيلهء آن رنجشان دهد . و خداست كه حيات مىبخشد و مىميراند ، و خدا به آنچه مىكنيد بيناست . ( 156 )
و اگر در راه خدا كشته شويد يا بميريد ، قطعا خدا شما را مىآمرزد و در پرتو رحمت خويش مىآورد ، و به يقين آمرزش و رحمتى كه از جانب خداست ، از مال و ثروتى كه آنان جمعآورى مىكنند بهتر است . ( 157 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 70
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٧٠