اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، اگر از كافران پيروى كنيد ، شما را به عقب بازمىگردانند و از دينتان روىگردان مىكنند و از زيانكاران خواهيد شد . ( 149 )
آنان سرپرست و ياور شما نيستند ، بلكه خدا سرپرست شماست و او بهترين ياور است . ( 150 )
به زودى در دل كافران - بدانسبب كه چيزهايى را شريك خدا قرار دادند كه خدا هيچ برهانى بر شريك بودن آنها فرونفرستاده است - هراس مىافكنيم ، و جايگاهشان آتش است و بدجايى است جايگاه ستمكاران . ( 151 )
همانا خدا راستى و درستى وعدهء خود را در مورد پيروزى شما به ثبوت رسانيد ، آنگاه كه در ساعات نخستين نبرد ، به اذن او كافران را مىكشتيد و ريشهكن مىكرديد و همچنان پيش مىرفتيد ، تا وقتى كه در پاسدارى از گذرگاه احد سستى كرديد و در آن كار كشمكش نموديد و سرانجام دستور پيامبر را نافرمانى كرديد و گذرگاه را رها ساختيد ، و اين بعد از آن بود كه خداوند آنچه را دوست مىداشتيد ( غنيمتهاى جنگى ) به شما نشان داده بود - آرى ، از ميان شما كسانىاند كه دنيا را مىخواهند و از ميان شما كسانىاند كه سراى آخرت را مىطلبند - سپس شما را از تعقيب دشمن بازداشت تا شما را بيازمايد ، و سرانجام از گناه شما درگذشت ، چرا كه خدا داراى تفضّل است و بر مؤمنان تفضّل مىكند . ( 152 )
ياد كنيد هنگامى را كه از صحنهء پيكار دور مىشديد و به هيچكس توجه نمىكرديد و آنچنان دور شديد كه پيامبر پشت سر آخرين نفرات شما ، شما را به بازگشت فرامىخواند ولى اعتنايى نمىكرديد . پس از آن خداوند غم از دست دادن يارى خدا را به جاى غم از دست دادن غنايم و تحمّل گزندها ، به شما عطا كرد تا بر آنچه از دست شما رفته و گزندهايى كه به شما رسيده بود اندوه مخوريد ، و خدا به آنچه مىكنيد آگاه است . ( 153 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 69
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٦٩