و تمام نعمتهاى دنيوى كه به شما داده شده ، سازوبرگ زندگى دنيا و مايهء آرايش و جمال آن است ؛ دنيايى كه فانى و نابودشدنى است ، و پاداشى كه در سراى آخرت نزد خداست بهتر و پايدارتر است ؛ پس آيا درمىيابيد كه شايسته است پاداش اخروى را بر متاع و زيور دنيا ترجيح دهيد ؟ ( 60 )
آيا كسى كه او را به آمرزش و بهشت كه وعدهاى نيكوست وعده دادهايم و او قطعا به آن خواهد رسيد ، با آنكس كه وى را از متاع زندگى دنيا بهرهمند ساختهايم و او تنها به بهرهورى از آن دل خوش كرده و از آن وعدهء نيكو محروم شده و در قيامت از كسانى است كه براى كيفر احضار مىشوند ، برابر است ؟ ( 61 )
و روزى كه خداوند ندايشان مىدهد و مىگويد : كجايند شريكان من ، كه شما آنها را در عبادت و تدبير امور شريك من مىپنداشتيد ؟ ( 62 )
معبودان اهل شرك كه آن سخن ( وعدهء عذاب ) بر آنان حتمى شده است گويند : پروردگارا ، اين مشركان را ما به بيراهه افكنديم ؛ ما چون خود گمراه بوديم آنان را گمراه ساختيم ، ولى اجبارى از ناحيهء ما بر آنان نبود ، همانگونه كه ما خود نيز - بدون اجبار - گمراهى را برگزيديم . ما از اينان به درگاه تو تبرى مىجوييم . آنان به اجبار ما ، ما را نمىپرستيدند . ( 63 )
و به مشركان گفته مىشود : معبودهايتان را كه شريك خدا مىپنداشتيد فراخوانيد تا شما را از عذاب برهانند . آنان معبودانشان را مىخوانند ، ولى آنها به پرستشگران خود پاسخى نمىدهند و در نتيجه عذاب را در برابر خود مىبينند . اى كاش پيش از اين هدايت شده بودند . ( 64 )
و ياد كن روزى را كه خداوند مشركان را ندا مىدهد و مىگويد : در پاسخ فرستادگان من كه شما را به ايمان و كار شايسته مىخواندند ، چه گفتيد ؟ ( 65 )
مشركان در آن روز دستاويزى نخواهند يافت كه چرا دعوت پيامبران را نپذيرفتهاند و آنان را تكذيب كردهاند ؛ چرا كه خبرها بر آنان پوشيده مىماند و نمىتوانند پاسخى كه مايهء رهايى آنان از عذاب است بيابند ، و از يكديگر نيز پرسش نمىكنند تا بتوانند بهانهاى براى تكذيب پيامبران پيدا كنند . ( 66 )
اين است سرنوشت كسى كه كفر ورزيده و به سوى خدا بازنيامده است ؛ اما آنكس كه به سوى خدا بازآمده و ايمان آورده و كار شايسته كرده است اميد است كه از زمرهء سعادتمندان باشد . ( 67 )
و پروردگار تو هرچه را بخواهد مىآفريند و هرشريعت و قانونى را كه براى انسانها اراده كند مقرر مىدارد . آنان در برابر قوانين و احكامى كه خداوند مقرر كرده است هيچ حق انتخاب ندارند . خداوند منزّه و برتر از شركورزى آنان است . ( 68 )
پروردگارت آنچه را كه سينههايشان پنهان مىدارد و آنچه را خود آشكار مىكنند ، همه را مىداند . ( 69 )
تنها پروردگار تو داراى مقام الوهيت است . جز او معبودى شايستهء پرستش نيست ؛ در دنيا و آخرت همهء ستايشها به او اختصاص دارد ، حكمرانى - چه در تكوين و چه در تشريع - از آن اوست و براى پاداش و جزا به سوى او بازگردانده مىشويد . ( 70 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٩٣