همانا اين سخن را پياپى ، آيهاى پس از آيهء ديگر و سورهاى پس از سورهء ديگر به آنان رسانديم شايد متوجه شوند و دريابند . ( 51 )
گروهى از كسانى كه پيش از نزول قرآن كتاب آسمانى به آنان داديم ، به قرآن ايمان مىآورند . ( 52 )
و هنگامى كه قرآن بر آنان تلاوت شود مىگويند : ما به اين قرآن ايمان داريم .
اين حق است و از سوى پروردگارمان آمده است . ما پيش از آنكه قرآن نازل شود ، در برابر آن تسليم بوديم . ( 53 )
به اينان دو بار مزدشان داده خواهد شد ، به اين سبب كه در دو نوبت ايمان آوردند و هربار بر مرارتهاى راه ايمان شكيبايى كردند ؛ و آنان با خلقوخوى نيكو و مدارا با مردم ، آزار و اذيّت آنان را از خود دور مىسازند و از آنچه روزى آنان كردهايم براى خدا و در راه او انفاق مىكنند . ( 54 )
و آنگاه كه سخن بيهودهاى چون دشنام و درشتى بشنوند از آن دورى كرده پاسخ نمىدهند ، بلكه براى ترك مشاجره مىگويند : سود و زيان كردارهاى ما از آن ماست و به شما نمىرسد و سود و زيان كردارهاى شما نيز از آن شما است و به ما نمىرسد . سپس وداع كرده و مىگويند : شما از سوى ما در امن و امانيد ، و در دل مىگويند : ما خواهان همنشينى با جاهلان نيستيم . ( 55 )
اى پيامبر ، كار تو نيست كه ايمان را بر قلب مردمى كه دوستشان دارى بنشانى و آنان را به سرمنزل هدايت برسانى ، بلكه خداست كه بر دل هركس كه بخواهد - چنانكه براى گروهى از اهل كتاب خواست - ايمان را افاضه مىكند و او داناتر است به كسانى كه هدايتپذيرند . ( 56 )
گروهى از مشركان مكه ، بهانهاى ديگر ساز كرده و گفتند : اگر از قرآن ، اين كتاب هدايت ، پيروى كنيم و همراه تو باشيم ، بىدرنگ ما را از ديارمان مىربايند و با كشتن ما و غارت اموالمان ، سرزمين مكه را از وجود ما تهى مىكنند . آيا آنان را در حرمى امن ، جاى نداديم ؟ حرمى كه ميوهها و محصولات فراوانى به سوى آن آورده مىشود و در آن جمع مىگردد ؛ محصولاتى كه از جانب ما روزى آنان شده است ؛ ولى بيشترشان نمىدانند كه ما از آنان حراست مىكنيم و امنيّتشان را برقرار مىسازيم و به آنان روزى مىدهيم . ( 57 )
و اين حقيقت را نيز بدانند كه اينگونه نيست كه اگر مردم آنان را از ميان نبرند بقايشان تضمين شده باشد ؛ چه بسيار شهرها كه مردمش متنعّم بودند و در زندگى سرمستى كردند و ما آنان را نابود ساختيم . اى پيامبر ، اين ويرانهها كه در معرض ديد آنهاست ، خانههاى آنهاست كه پس از هلاكتشان جز شمارى از آنها مسكونى نشد . اينك ماييم كه آن خانهها را از آنان به ارث بردهايم . ( 58 )
هرگز پروردگار تو شهرها را نابود نمىكند مگر اينكه در مركز آنها پيامبرى بفرستد كه آيات ما را بر مردمش تلاوت كند ؛ و ما آبادىها را به عذاب ويران نمىكنيم مگر اينكه مردمان آنها با تكذيب پيامبر و انكار آيات ما ستمكار شوند . ( 59 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 392
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٩٢