اى پيامبر ، تو در جانب غربى آن درّه حضور نداشتى آنگاه كه تورات را بر موسى نازل كرديم و به وسيله آن عهدى را كه با او داشتيم استوار ساختيم آرى تو از حاضران در آن صحنه و شاهدان آن ماجرا نبودى . ( 44 )
ليكن ما پس از آنكه امتهايى را بعد از او پديد آورديم و زمانى طولانى بر آنان گذشت ، داستان موسى را بر تو خوانديم . و نيز تو در ميان اهل مدين ( شعيب و مردمش ) اقامت نداشتى و شاهد ماجراهاى موسى در آن ديار نبودى تا بتوانى آن را بازگويى و آيات ما را كه بيانگر سرگذشت موسى است ، بر اين مشركان بخوانى . آرى ، تو نبودى و خبر نداشتى ولى ما تو را به سوى قومت به رسالت فرستاديم و آن اخبار را به تو وحى كرديم . ( 45 )
و اى پيامبر ، تو در كنار كوه طور ، آنگاه كه موسى را از آن درخت ندا داديم و او را به رسالت برگزيديم ، حضور نداشتى تا خود ، آن داستان را گزارش دهى ، ولى به خاطر رحمت و لطفى كه از جانب پروردگارت بود ، تو را از آن داستان باخبر ساختيم تا مردمى را كه پيش از تو هشداردهندهاى برايشان نيامده بود هشدار دهى ، باشد كه متوجه شوند و دريابند . ( 46 )
و اگر نبود اينكه وقتى به سزاى گناهانى كه به دست خود پيش فرستادهاند عذاب به آنان مىرسيد و نداشتن پيامبر را بهانه ساخته و بر ما احتجاج مىكردند ، ما هرگز پيامبرى به سوى آنان نمىفرستاديم ؛ آرى اگر پيامبرى به رسالت نيايدشان مىگويند : پروردگارا ، چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى اگر مىفرستادى از آيات تو پيروى مىكرديم و از مؤمنان مىشديم . ( 47 )
پس اين پيامبر را به رسالت فرستاديم و قرآن را بر او نازل كرديم ولى هنگامى كه قرآن - آن كتاب راست و درست - از جانب ما برايشان آمد ، گفتند : چرا قرآن يك جا به او داده نشد ، آنگونه كه تورات يك جا به موسى داده شد ؟ آيا اين مشركان ، پيشتر ( آنگاه كه اهل كتاب قرآن را تصديق كردند ) به توراتى كه به موسى داده شد كافر نشدند ؟ [ آنگاه ] كه گفتند : تورات و قرآن هردو سحر و افسونند و يكديگر را تأييد مىكنند . و نيز گفتند : ما هررسالتى را كه از جانب خدا ادعا شود منكريم . ( 48 )
اى پيامبر ، به آنان بگو : اگر راست مىگوييد كه تورات و قرآن سحر و افسونند ، شما از جانب خداوند كتابى بياوريد كه از اين دو كتاب هدايتآفرينتر باشد در اين صورت من نيز از آن پيروى مىكنم . ( 49 )
پس اگر به پيشنهاد تو پاسخ ندادند و همچنان بر افسون خواندن آنها اصرار ورزيدند ، بدان كه آنان در پى حق نيستند ، بلكه پيرو هواهاى خويشند .
و كيست گمراهتر از آن كس كه بدون رهنمودى از جانب خدا از هواى خويش پيروى كند ؟ اينان گمراهند ، زيرا كسى كه از هواى خويش پيروى كند ، از حق رويگردان شده و ستمكار است و خداوند ستمكاران را هدايت نمىكند . ( 50 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 391
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٩١