و هركجا بر آنان دست يافتيد بكشيدشان و از مكّه ، همان شهرى كه شما را از آن بيرون كردند ، بيرونشان كنيد . آنان بر شرك اصرار مىورزند و شما را به انواع عذابها شكنجه دادند ، و شرك و شكنجه از كشتار سنگينتر است . و كنار مسجد الحرام با مشركان نجنگيد ، مگر اينكه آنان در آنجا به كارزار شما آيند .
پس اگر به كارزار شما آمدند بكشيدشان كه سزاى كافران چنين است . ( 191 )
و اگر از جنگ در محدودهء مسجد الحرام دست كشيدند ، از آنان درگذريد ، كه خدا آمرزنده و مهربان است . ( 192 )
و با آنان بجنگيد تا شرك از بين برود و دين از آن خدا گردد و كسى را نرسد كه مردم را به پرستش غير خدا دعوت كند . پس اگر از شرك دست برداشتند و ايمان آوردند با آنان نجنگيد ، زيرا تعدّى جز بر ضد ستمكاران روا نيست . ( 193 )
اگر آنان در ماه حرام با شما جنگ را آغاز كردند شما نيز با آنان بجنگيد ، زيرا ماه حرام در برابر ماه حرام است ، و اگر حرمت مكّه و مسجد الحرام و ماههاى حرام را شكستند شما نيز حرمت آنها را ناديده انگاريد كه حرمتها قابل تلافى است . پس هركس بر شما تعدّى كرد ، شما نيز به مثل آن بر او تعدّى كنيد ، و از خدا پروا نماييد و در مقابلهء به مثل از حدّ تجاوز نكنيد . و بدانيد كه خدا با پرواپيشگان است . ( 194 )
در راه خدا و براى برپايى دين هزينهء جهاد را تأمين كنيد و خود را به دست خويش به هلاكت نيفكنيد ، و نيكى كنيد كه خدا نيكوكاران را دوست مىدارد . ( 195 )
و حج و عمره را ناتمام نگذاريد و آن را براى خدا به پايان بريد ، و اگر پس از احرام ، در اثر بيمارى يا از سوى دشمن بازداشته شديد و نتوانستيد حج يا عمره را تمام كنيد ، هر دامى كه براى شما آسان است قربانى كنيد [ سپس با تراشيدن سر از احرام خارج شويد ] . و تا قربانى به جايگاهش ( مكّه براى احرام عمره و منى براى احرام حجّ ) نرسيده است سر خود را نتراشيد . پس اگر كسى از شما بيمار يا از ناحيهء سرش در رنج باشد [ و نتواند تا رسيدن قربانى به قربانگاه تحمّل كند بر او رواست كه سر خود بتراشد و از احرام خارج شود سپس ] بايد به رسم كفّاره روزهاى بگيرد يا صدقهاى بدهد يا گوسفندى ذبح كند . و هنگامى كه ايمنيد و مانعى براى به پايان رساندن حجّ و عمره نداريد ، هركس با انجام دادن عمره و خروج از احرام تا موقع پرداختن به حج ، از آنچه بر او حرام بوده بهره برده است ( عمرهء تمتّع انجام داده است ) ، بايد براى حج خود هر دامى كه آسان است قربانى كند ، و هركس قربانى نيابد ، بايد سه روز در ايام حجّ و هفت روز هنگامى كه به وطن بازگشتيد روزه بدارد ، كه اين ده روز كامل است . اينگونه حج ( حج تمتع ) براى كسى مقرّر شده است كه خانوادهاش در كنار مسجد الحرام نباشد . از خدا پروا كنيد و بدانيد كه خدا سختكيفر است . ( 196 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٠