ولى هركه دريابد كه وصيتكنندهاى در وصيتش به كژى گرايش يافته و حقى را پايمال نموده و در نتيجه نزاعى ميان وارثان پديد آمده است ، پس با تغيير دادن وصيت ميان آنان صلح برقرار كند ، بر تغييردهنده گناهى نيست و همچنين است اگر به گناهى وصيت كرده باشد ، چرا كه خدا آمرزنده و مهربان است . ( 182 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، روزه بر شما مقرّر شده است ، همانگونه كه بر امّتهايى كه پيش از شما بودند مقرّر شده بود ، باشد كه بر تمايلات خويش فايق آييد و تقوا پيشه كنيد . ( 183 )
روزهايى معدود بايد روزه بداريد . پس اگر كسى از شما در آن روزها بيمار يا در سفر بود ، روزهء شمارى از روزهاى ديگر بر عهدهء اوست . و بر كسانىكه روزه را بايد به سختى به پايان برند ، روزه مقرّر نشده است ، ولى بايد كفّارهاى بدهند كه آن غذايى است كه يك بينوا را سير مىكند .
و هركس از روى رغبت كار نيكى انجام دهد براى او بهتر است ؛ و روزه داشتن براى شما كار خوبى است ، اگر بدانيد . ( 184 )
ايام روزهء واجب ، ماه رمضان است ماهى كه قرآن در آن فروفرستاده شد ، در حالىكه براى عموم مردم رهنمود است و براى كسانىكه در علم و عمل به كمالى دست يافته و شايستهء دريافت حقايقى شدهاند ، دلايل روشن هدايت و وسيلهء تشخيص حق از باطل است . پس هر كس از شما اين ماه را دريابد ، بايد آن را روزه بدارد ؛ و هركه بيمار يا در سفر باشد ، روزهء شمارى از روزهاى ديگر بر عهدهء اوست . خداوند براى شما آسانى مىخواهد و دشوارى براى شما نمىخواهد ، اين است كه بر بيماران و مسافران شما روزه را واجب نكرد و قضاى روزه را از آنروى بر شما واجب نموده است كه تعداد روزهاى ماه رمضان را كامل كنيد . آرى ، خدا روزه را بر شما مقرّر داشت تا او را به پاس اينكه هدايتتان كرده است به بزرگى ياد كنيد ، و باشد كه شكر هدايتش را به جاى آوريد . ( 185 )
و هرگاه بندگان من از تو دربارهء من بپرسند ، بدانند كه من به آنان نزديكم ؛ دعاى دعاكننده را - آنگاه كه مرا بخواند - اجابت مىكنم ؛ پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به درگاه من دعا كنند و به من ايمان بياورند كه دعايشان را اجابت مىكنم ، اميد آنكه در دعايشان به درگاه خدا راهياب شوند . ( 186 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 28
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٨