و از تو به مسخره مىخواهند كه در آوردن عذابى كه بدان تهديد شدهاند شتاب كنى . بدانند كه خدا هرگز وعدهاش را در مورد عذاب آنان خلاف نمىكند و در اين كار شتاب نمىورزد ، زيرا يك روز با هزار سالى كه شما برمىشمريد نزد پروردگارت همسان و برابر است . ( 47 )
و چه بسيار مردم شهرهايى كه ستمكار بودند مهلتشان دادم و سپس آنان را به عذاب گرفتم .
اينك از چه رو در عذاب اينان شتاب كنم در حالىكه بازگشت همگان فقط به سوى من است و من به حسابشان رسيدگى خواهم كرد . ( 48 )
بگو : اى مردم ، جز اين نيست كه من براى شما پيامبرى هشداردهندهام و آنچه نيكبختى شما را موجب مىشود و هر آنچه تيرهبختى شما را در پى دارد به روشنى براى شما بيان مىكنم . ( 49 )
پس كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند آمرزش و رزقى ارجمند خواهند داشت كه در بهشت نصيبشان خواهد شد . ( 50 )
و كسانى كه در نابودى آيات ما نهايت تلاش خود را به كار بستهاند و به گمان خود مىخواهند ما را سخت درمانده كنند ، آنان اهل دوزخ خواهند بود . ( 51 )
و پيش از تو هيچ رسول و پيامبرى را به سوى مردم نفرستاديم مگر اينكه وقتى برنامههايش را براى پيشرفت رسالت خود آماده مىساخت و طرحهايى را براى تأمين اهدافش پىريزى مىكرد ، شيطان درصدد برمىآمد تا با تحريك مردم اهداف او را به تباهى كشد ، ولى سنت خدا بر آن بوده و هست آنچه را شيطان القا مىكند محو نمايد ، سپس با پيروز ساختن پيامبران و رسولان ، آيات خويش را استوار سازد ، چرا كه خداوند دانا و حكيم است . ( 52 )
خدا اين فرصت را به شيطان داده است كه آنچه را او بر ضد پيامبران القا مىكند ، براى كسانى كه در دلهايشان بيمارى شك و ترديد است و نيز براى سنگدلان وسيلهء آزمونى قرار دهد ، و قطعا ستمكاران در مسيرى خلاف هستند و با حق فاصلهاى دور و دراز دارند . ( 53 )
آرى ، خدا ترفندهاى شيطان را مىزدايد و آيات خود را استوار مىسازد تا كسانى كه از دانش برخوردار شدهاند دريابند كه آنچه پيامبران دنبال مىكنند حق است و از جانب پروردگار توست ، و آن را باور كنند و دلهايشان در برابر آن نرم و خاشع گردد ، و قطعا خداوند كسانى را كه ايمان آوردهاند به راهى راست هدايت مىكند . ( 54 )
و كسانى كه كفر ورزيدهاند ( سران كفرپيشهء قريش ) همواره از حقانيت قرآن در شكّند ، تا اينكه به ناگاه قيامت بر آنان در رسد يا عذاب روزى كه فردايى ندارد به سراغشان بيايد . ( 55 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 338
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٣٨