در حالىكه به سوى خدا گرايش داشته و كسى را شريك او قرار ندهيد .
و هركس براى خدا شريك قرار دهد ، از مرتبهء انسانيّت ساقط مىشود و شيطان او را شكار خويش مىكند . او در مثل مانند اين است كه از آسمان فروافتد و پرندگان شكارى او را بربايند ، يا باد او را به مكانى دوردست بيفكند . ( 31 )
حقيقت آن است كه گفتيم ، و هركس شعاير الهى را بزرگ بشمارد پس حرمت شترانى را كه براى قربانى علامتگذارى شدهاند پاس دارد . دلى تقواپيشه دارد زيرا بزرگ شمردن شعاير الهى برخاسته از تقواپيشگى دلهاست . ( 32 )
[ حفظ حرمت شتران قربانى در ترك بهرهبردارى از آنها نيست ، بلكه ] براى شما در آنها سودهايى است كه مىتوانيد تا مدّتى كه براى قربانى كردن آنها تعيين شده است از آنها استفاده بريد ؛ و زمان قربانى كردن آنها هنگامى است كه به آن خانهء كهن ( كعبه ) برسند . ( 33 )
نه تنها براى ابراهيم و امّت او ، بلكه براى هرامّتى قربانيى مقرر داشتيم تا بر دامهايى كه خدا روزى آنها كرده است ، هنگام ذبح ، نام او را ببرند . پس معبود شما و آنان معبودى يگانه است و آن خداست ؛ از اينرو با اخلاص در انجام مناسك حج و تقديم قربانىها ، تسليم فرمان او باشيد . و كسانى را كه به خدا آرامش يافتهاند و در برابر او خاشعند نويد ده ؛ ( 34 )
همانان كه چون خدا نزدشان ياد شود دلهايشان مىترسد و بر ناگوارىهايى كه به آنان رسيده است شكيبايند و نماز را برپا مىدارند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق مىكنند . ( 35 )
و شتران فربهى را كه براى قربانى حج آماده كردهايد ، براى شما از شعاير الهى قرار دادهايم . براى شما در آنها خيرى است . پس در حالى كه بر دستهاى خود ايستادهاند نام خدا را بر آنها ببريد و نحرشان كنيد و چون به پهلو درافتادند و جان دادند ، خود از آنها بخوريد و به تهيدست قناعتپيشه و مستمندى كه به انتظار بخشش نزد شما آيد از آن غذا دهيد . اينگونه ، شتران را براى شما رام ساختيم ، باشد كه سپاسگزارى كنيد . ( 36 )
هرگز گوشت و خون آنها به خدا نمىرسد ، زيرا او از همه چيز بىنياز است ، امّا تقواى شما به او مىرسد ، چرا كه پرهيزگاران به درگاه او تقرّب مىيابند . بدينسان خدا آنها را براى شما رام ساخت تا شما را با تقديم قربانىها به اطاعت و تقرب خويش رهنمون شود و شما بايد او را به پاس اينكه راهتان نمود به بزرگى ياد كنيد . و به نيكوكاران نويد ده . ( 37 )
قطعا خداوند شرّ مشركان را از كسانى كه ايمان آوردهاند دور مىكند ، زيرا آنان را دوست مىدارد ، ولى مشركان را چون به امانت الهى ( فطرت خداجويى خويش ) خيانت كرده و نعمتهاى او را ناسپاسى نمودهاند دوست نمىدارد ، كه او هيچ خيانتكار ناسپاسى را دوست نمىدارد . ( 38 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 336
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٣٣٦